امیر جواهری لنگرودی

amirjavaheri@yahoo.com

مهر ۱۳۸۸-  اکتبر۲۰۰۹     

 

یادداشت:

با آغازسال ۱۳۸۸مبارزات کارگران دررابطه با افزایش دستمزد ودریافت حقوق های معوقه وپاداش وعیدی، بن کارگری واضافه کاری وغیره،مضمون دیگرباره رودررویی بارژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی رادرتمامی عرصه ها به نمایش گذاشت.موضوع پراهمیت لغوقراردادهای موقت کارگری وبرچیده شدن بنگاههای کاریابی درراستای حذف موجودیت همین قراردادها،دربین کارگران ازاهمیت گسترده ای درمیان تمامی واحدی های کارگری ( صنعتی- کارگاهی – تا حدی خدماتی )نیزبرخوردارگردید . مسئله آزادی کارگران دستگیرشده اول ماه مه سال۱۳۸۸وخاصه آزادی منصوراسانلووابراهیم مددی ولغواحضارها وپرونده سازی برای فعالان کارگری سندیکای مسقل اتوبوسرانی شرکت واحد تهران وحومه وفعالان سندیکای مستقل کارگران هفت تپه، پیشبرداعتصابات واعتراضات گوناگون گزارش گردید.

درزیرمجموعه این تحرکات دراخبارروزانه کارگران منعکس شده است،باشد که روزشمارکارگری سه ماهه اول سال۱۳۸۸، درحافظه تاریخ مبارزاتی جنبش کارگری ایران، جای بایسته خود را بیابد .

دراین مجموعه آنچه به نظرتان می رسد، گردآمده ازمنابع گوناگون ازجمله : خبرگزاری های ایران (ایلنا – ایسنا – مهر– روزنامه سرمایه و...) وتشکل ها،نهادها وسایت های مستقل مانند : (فعالان حقوق بشردرایران، كمته كارگري پويا،کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری،انجمن صداي كاوه،اتحادیه آزاد کارگران ایران، سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه،جمعی ازفعالان کارگری ایران خودرو، کانون مدافعان حقوق کارگر، کمیته پیگیری ایجاد تشکل های آزاد کارگری، خبرنامه امیرکبیر، خبرنامه مازندران، سایت ميدان زنان، انجمن کارگری صداى كاوه ها، کانون صنفی معلمان تهران وغیره درداخل وهمینطورامکانات خبررسانی های خارج ازکشوروخبرهای دریافتی به ایمیل آدرس هایم فراهم آمده و به نظرتان می رسد.

آنچه دراین میان به ما یاری می رساند؛نظرات،پیشنهادات،انتقادات ورهنمودعمل هائیست که برای پُربارساختن روزشمارمبارزات کارگری دراختیارما قرارمی گیرد. امید آنکه بزودی روزشمارسه ماهه دوم سال ۱۳۸۸وجداول مقایسه ای مبارزات کارگران دوره شش ماهه سال ۱۳۸۸را فراهم آوردیم .

 

  نخستین دستگیری ها در سال ۱۳۸۸

ساعتی پیش به هنگام تحویل سال نو حدود ٣۰ نفر از خانواده‌های دانشجویان زندانی، تعدادی از فعالان حقوق بشر و برخی دانشجویان، کنار پیاده‌روی مقابل اوین جمع شده و در کنار سفره هفت‌سین به خواندن دعای تحویل سال مشغول شدند. این تجمع غیر از فراخوانی بود که توسط تعدادی دیگر از فعالان دموکراسی و حقوق بشر، صبح امروز و عصر پنجشنبه روبروی زندان اوین برگزار شده‌ بود.
در این هنگام تعدادی از مأموران انتظامی و امنیتی از آنان خواستند تا محل را ترک کنند و خانواده‌ها توضیح دادند که چند دقیقه پس از تحویل سال این گردهمایی آرام به اتمام خواهد رسید. در این هنگام یک سرهنگ نیروی انتظامی از راه رسید و با پرخاش و توهین و تهدید به دستگیری به مأموران دستور داد سریعاً افراد را متفرق کنید. دانشجویان در حال صحبت با سرهنگ بودند تا برای چند دقیقه ماندن جلوی اوین، وی را متقاعد کنند که سرهنگ برخورد تندی با آنان کرد و سپس سعید فیض‌الله‌زاده دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه علامه، مهدی عربشاهی دبیر تشکیلات تحکیم وحدت، میلاد اسدی دانشجوی صنعتی خواجه‌نصیر، بهاره هدایت عضو شورای مرکزی تحکیم، آقای اسدی و همسرشان پدر و مادر میلاد اسدی و چند نفر دیگر که اسامی‌شان هنوز مشخص نشده و نیز خانم بهبهانی و اردشیر رضوان مادر و شوهر خاله نریمان مصطفوی دانشجوی پلی تکنیک که چند هفته پیش دستگیر شده بود را بازداشت کردند . ضمناً دکتر ملکی را نیز دقایقی به قصد بازداشت سوار خودروی نیروی انتظامی کردند ولی پس از مدتی ایشان رها شدند و به تجمع‌کنندگان پیوستند.
پس از متفرق شدن بقیه کنشگران حقوق بشر، تعدادی عازم مقر پلیس امنیت شدند تا مسئله بازداشت‌شدگان را پی‌‌گیری کنند. سپس به دستور سرهنگ پلاک خودروهای کیوان صمیمی، مجید دری و صادق شجاعی که در محل مانده بوده وخواهان آزادی بازداشت شدگان بودند نیز کنده شد و توسط نیروی انتظامی ضبط گردید.   
آخرین خبرها حاکی از بازداشت فرید هاشمی عضو انجمن اسلامی دانشگاه تهران و امین نظری عضو شورای مرکزی تحکیم، مقابل ساختمان پلیس امنیت است.

بازداشت برگزار کنندگان مراسم نوروز در مقابل زندان اوین

به نقل از سایت پیام در اول فروردین 1388 آمده است : ماموران امنیتی رژیم گروهی از فعالان دانشجویی و اعضای خانواده های دانشجویان زندانی که قصد داشتند مراسم آغاز سال جدید را در مقابل زندان اوین برگزار کنند، بازداشت کرده اند.

گزارشها حاکیست که 15 تن از شرکت کنندگان در این مراسم بازداشت شده اند که در میان آنان شماری از فعالان دانشجویی و اعضای خانواده های آنان دیده شده اند.

گفته می شود به دنبال اعتراض شرکت کنندگان در این مراسم شماری از بازداشت شدگان آزاد شده اند، اما از وضعیت دیگر افراد دستگیری شده اطلاعی در دست نیست.

سال نو و سفره خالی کارگران:
کميته ی هماهنگی برای کمک به ايجاد تشکل های کارگریدر تاریخ 1 فروردین 88 نوشته است : کارگران در شرايطی به استقبال سال نو ميروند که هم زمان با خط فقر اعلام شده از جانب برخی ارگان های دولتی ، به مبلغ 850000 تومان، (خبر گزاری ايلنا) حداقل حقوق آنان برای سال 88، مبلغ 263500 تومان اعلام می شود.
کارگران و تودههای مردم تحت ستم و استثمار جامعه در شرايطی به استقبال سال نو می روند که سفره شان از هميشه خالی تر است و اوضاع سخت و فلاکت بار اقتصادی و بحران های ناشی از نظام نابرابر و فاسد سرمايه داري، بيش از هر وقت ديگر، اين طبقۀ تحت ستم و استثمار را از هستی ساقط می کند و به روز سياه می نشاند.
در چنين شرايطی فرا رسيدن سال نو برای خانواده های زحمتکش بيش از آنکه شادی بخش باشد نگران کننده است. و طبيعی است که وقتی تامين حداقل معاش برای آنها ممکن نباشد انجام ديد و بازديد، خريد لباس و مايحتاج زندگی روزمره و سوروسات نوروز چگونه امکان پذير خواهد بود؟
کارگران را گروه گروه و دسته دسته اخراج می کنند، از کار بيکار می سازند، تهديد می کنند، به زندان می افکنند و به شلاق جهل و نفرت سرمايه محکوم می نمايند و در يک کلام اوضاع و احوال ناامنی را برای آنان رقم می زنند. در يک چنين شرايطي، سال نو چه معنا و مفهومی جز نگرانی و اظطراب برای کارگران در بر دارد؟
کارگران در شرايطی به استقبال سال نو ميروند که همراه با تحويل سال نو، بسياری از هم طبقه ای های آنان دربند و زنجير عوامل سرمايه اند.
آری سرمايه داری که در مواقع رونق هيچ حرفی از کارگران به ميان نميآورد و همه ی سود و منافع حاصل از نيروی کار کارگران را انباشت می کند و از آن ها مطابق ميلش استفاده می نمايد اکنون که با بحران مواجه شده است همه مشکلات و مصائب بحران را نيز متوجه کارگران می کند.
با اين همه، استيصال و نوميدی به هيچوجه بر جنبش کارگری ايران راه نيافته است. طبقۀ کارگر علی رغم همه ی فشارها و تضييقات صاحبان و حاکمان سرمايه ، همه جا از حقوق و مطالبات خويش دفاع می کنند و از پيروزی ها، شکست ها و افت و خيزهای مبارزات خويش تجارب گرانبهايی به دست می آورند که آنان را بيش از پيش آبديده می کند و به نوبۀ خود سبب می شود که کارگران بيش تر از هر زمان ديگر به نقش دوران ساز خود به مثابۀ يک طبقه آگاه شوند.
مسئلۀ تشکل يابی کارگران، می رود تا در بسياری از مراکز کار و توليد، به امر خطير آنان در مبارزه برای احقاق حقوق اين طبقه تبديل شود و جنبش اين طبقه را حتی المقدور آگاهانه تر و متشکل تر از پيش به سوی موفقيت و کاميابی رهنمون شود. در واقع کارگران به تدريج می روند تا يکديگر را پيدا کنند و خود را از تشتت و پراکندگی برهانند. با گذشت زمان، مبارزات کارگران نيز به تدريج به سطوح بالاتری از خواست ها و مطالبات آنان گام برمی دارد و کارگران نيز در هر گام صفوف خود را منظم تر و منسجم تر می کنند.
مشکلات مالی و معيشتی کارگران در عين حال، می تواند به مانعی بر سر راه مبارزات آنان تبديل شود. و صاحبان سرمايه نيز همه ی تلاش خود را به کار می گيرند تا با سوء استفاده از اين مشکلات و همچنين استفاده از حربۀ تهديد و سرکوب و زندان هربار به شکلي، در صفوف کارگران تفرقه ايجاد کنند. اما کارگران در کوران مبارزات خويش ياد می گيرند که به نيروی خود متکی باشند و از تفرقه و تشتت بپرهيزند.
در آستانۀ سال نو، سفره ی کارگران خالی بی رونق تر از هميشه است و فرزندان شان لباسی نو برتن نکرده اند. اما به کوری چشم سرمايه داران، بذر اميد و يکدلی به تدريج در خانوادۀ بزرگ شان شکل می گيرد و تخم همدلی و دوستی در ميان آحاد اين طبقه کاشته می شود. کارگران در آستانۀ سال نو اگر کمتر قادرند عيدی به فرزندان هم طبقه ای های خود بدهند، اما غمها وشاديهايشان را با هم قسمت می کنند. کارگران به فردايی نو و دنيايی نو تعلق دارند. کميته هماهنگی فرا رسيدن سال نو را به همه ی کارگران و زحمتکشان تبريک گفته و با آرزوی فردايی بهتر به استقبال سال جديد می رود.

يورش وحشيانه به خانواده های زندانيان سياسی فعالين دانشجوئی و سياسی در مقابل زندان اوين :
بنابه گزارشات رسيده از جلوی درب زندان اوين در تاریخ اول فروردین 88 آمده است ، خانواده های زندانيان سياسی که قصد برگزاری مراسم سال تحويل را در بيرون از حصارهای زندان اوين که آنها را از عزيزانشان جدا می کرد را داشتند که با يورش وحشيانه ماموران مواجه شدند .
تعداد زيادی از خانواده های دانشجويان در بند و زندانيان سياسی زندان اوين که عزيزان آنها در بندهای 209 ، 350 و8 وساير بندها در اسارت هستند.ساعتی قبل از تحويل سال نو که قصد چيدن سفره 7 سين خود را داشتند با يورش وحشيانه مامورين مواجه شدند .مامورين به خانواده های زندانيانی سياسی وحشيانه يورش بردند و آنها را مورد ضرب وشتم قرار دادند و تعدادی را دستگير کردند و با خود بردند از جمله دستگير شدگاه خانم بهاره هدايت و آقای مهدی عربشاهی می باشند.آقای عربشاهی هنگام دستگيری مورد ضرب وشتم شديد مامورين قرار گرفت.
اسامی بعضی ازخانواده هايی که در اين مراسم شرکت داشتند عبارتند از خانواده صارمی ،خانواده نادري، خانواده منصوری ،خانواده نريمان مصطفوي،خانواده عرفاتی ،خانواده دکتر يازرلو،خانواده ضيائی و همچنين فعالين دانشجوئی و سياسی مانند دکتر محمد ملکی و مهندس کيوان صميمی و تعداد زيادی از خانواده ديگر که متعاقبا اعلام خواهد شدشرکت داشتند.
تعداد نيروهای که به خانواده ها يورش بردند بيش50 نفر تخمين زده می شد.
فعالين حقوق بشر ودمکراسی در ايران، يورش وحشيانه به خانواده های زندانيان سياسی و فعالين دانشجوئی و سياسی و مورد ضرب و شتم قرار دادن و دستگيری آنها را محکوم می کند و از سازمانهای بين المللی خواستار دخالت برای آزادی تمامی دستگير شدگان امروز باشد.
فعالين حقوق بشر ودمکراسی در ايران
وزير رفاه:
قاليبافان از امسال تحت پوشش بيمه تامين اجتماعي قرار مي‌گيرند:
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: اجتماعي - خانواده
وزير رفاه و تامين اجتماعي اعلام كرد: قاليبافان از ابتداي سال جديد تحت پوشش بيمه تامين اجتماعي قرار مي‌گيرند.
به گزارش خبرنگار«اجتماعي» ايسنا، عبدالرضا مصري با اعلام اين خبر اظهار كرد: تصويب طرح بيمه بافندگان و قاليبافان اميدي در بافندگان فرش ايجاد كرد تا با رغبت و انگيزه بيشتري به كار مشغول شوند چرا كه در گذشته بيمه قاليبافي بيمه ناقصي بود و بافندگان به دليل آنكه آينده‌اي براي خود تصور نمي‌كردند، به مشاغل كاذب روي آورده بودند.
وي تصريح كرد: خوشبختانه با تصويب اين طرح، قاليبافان از پوشش بيمه تامين اجتماعي برخوردار مي‌شوند كه در حقيقت هم بيمه تامين اجتماعي و هم خدمات درماني است.
وزير رفاه در ادامه توضيح داد: طرح بيمه‌هاي اجتماعي قاليبافان، بافندگان فرش و صنايع دستي، استادكاران و كارگران قالي و فرش دستباف بدون كارفرما و با كارفرما، شاغل در كارگاه‌هاي تك‌باف قالي و فرش و يا تحت پوشش تعاوني‌هاي قالي، فرش و مجتمع‌هاي كوچك و بزرگ، همچنين شاغلان صنايع دستي خانگي و آن‌هايي كه به صورت تمام وقت به مشاغل ياد شده اشتغال دارند، تحت پوشش بيمه تامين اجتماعي قرار مي‌گيرند.
مصري ادامه داد: بر اين اساس20 درصد حق بيمه توسط دولت و هفت درصد سهم بيمه شده خواهد بود كه پرداخت مي‌شود و در صورت وجود كارفرما، پرداخت سه درصد سهم كارفرماي بيمه شده شامل بيمه بيكاري نيز شامل اين قانون مي‌شود.
وي افزود: در تبصره يك اين طرح تابلوبافان طرح پوستر، پرداخت‌زنان دستي، چله كشان دستي ماهر، رفوگران ماهر و ساير شاغلان صنايع وابسته به توليد فرش و قالي مشمول اين قانون هستند.
وزير رفاه و تامين اجتماعي تصريح كرد: در تبصره دو اين طرح، كارگاه‌هاي خانگي موضوع اين قانون از كارگاه‌هاي قانون كار محسوب مي‌شوند، اما كارگاه‌هاي خانگي از قانون كار استثنا مي‌شوند كه اجازه كتبي قبلي مالك و مستاجري كه كارگاه را در محل استيجاري اداره مي‌كند، براي ورود بازرسان كافي است.
انتهاي پيام

                     آخرين اخبار از وضعيت بازداشت شدگان لحظه تحويل سال نو در برابر زندان اوين:

به گزارش ادوارنيوزدر تاریخ اول فروردین 88 آمده است : تا کنون هيچ کدام از بازداشت شدگان لحظه سال تحويل در برابر زندان اوين تهران که به قصد برگزاری مراسم آغاز سال نو در اين محل حضور يافته بودند آزاد نشده اند.
به گزاترش خبرنگار ادوار نيوز بازداشت شدگان روز گذشته به يکی از مقرهای پليس امنيت تهران واقع در خيابان دربند تهران منتقل شده اند و در ساعات پايانی شب بهاره هدايت،مادر نريمان مصطفوی و مادر ميلاد اسدی از اين محل به نقطه ديگری منتقل شده اند.

ماموران حاضر در محل پليس امنيت در جواب مراجعه کنندگان اعلام کرده اند که افراد بازداشت شده بايد منتظر حضور قاضی کشيک برای صدور قرار لازم باشند اين در حالی است که 24 ساعت از بازداشت اين افراد گذشته و به دليل تعطيلالت نوروزی و روز اول فروردين هيچ قرار قانونی در خصوص اين بازداشت ها صادر نشده است.

بنا بر آخرين گزارش ها اسامی افراد بازداشت شده در لحظه تحويل سال نو در برابر اوين بدين شرح است:
مهدی عرب شاهی دبير تشکيلات دفتر تحکيم وحدت
بهاره هدايت عضو شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت
ميلاد اسدی عضو شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت
فريد هاشمی عضو شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت
امين نظری عضو شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت
سعيد فيض الله زاده دانشجوئی محروم از تحصيل دانشگاه علامه
خانم بهبهانی مادر نرميان مصطقوی دانشجوی بازداشتی
جلال اسدی پدر ميلاد اسدی
خانم اسدی مادر ميلاد اسدی
اردشير رضوان از بستگان نريمان مصطفوی دانشجوی بازداشتی

آزادی 7 تن از بازداشت شدگان تجمع در مقابل زندان اوین

به نقل از سایت پیام در دوم فروردین 1388 آمده است : تعداد 7 تن از افرادی که در جریان تجمع در مقابل زندان اوین در روز جمعه گذشته از سوی ماموران امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شده بودند، از زندان آزاد شدند.

گفته می شود که به غیر از 7 فرد آزاد شده، 3 تن دیگر با اسامی بهاره هدايت، امين نظری و سعيد فيض الله زاده همچنان در بازداشت به سر می برند و به زندان گوهردشت کرج منتقل شده اند.

گفتنی است که شماری از اعضای خانواده های زندانیان سیاسی و دانشجویان زندانی روز جمعه در مقابل زندان اوین مراسمی را به مناسبت سال جدید برگزار کردند، اما با یورش ماموران امنیتی روبرو شده و جمعی از آنان بازداشت شدند.

 

اخراج 200 کارگر دیگر از کارخانه چینی کرد

سالی که گذشت سال اخراج پی در پی کارگران کارخانه چینی کرد بود. در فاصله میان شروع پائیز تا آخر بهمن حدود 400 کارگر کار خویش را از دست دادند. سرمایه دار شرکت بارها تهدید کرده بود که همه کارگران را اخراج خواهد کرد. او این تهدید را گام به گام اجرا کرد. آخرین بیکارسازی ها در روز 28 اسفند روی داد. در این روز 200 کارگر دیگر به جرگه بیکاران پیوستند و به این ترتیب شمار کل بیکارشدگان شرکت در طول 5 ماه از مرز 600 نفر گذشت. خبر اخراج 200 کارگر موجی از هراس و وحشت و نومیدی را در میان کارگران و افراد خانواده های آن ها به وجود آورد. بیکارسازی های گسترده در روزهای پیش از نوروز بخشی از عیدی و پاداشی است که صاحبان سرمایه به کارگران هدیه کردند!!

2 فروردین 88

ادامه اخراج کارگران "چينی کرد" کرمانشاه

به نقل از سایت پیام درچهارم فروردین 1388 آمده است : کارفرمایان کارخانه چینی کرد شهر کرمانشاه، در ابتدای سال جاری 220 کارگر این کارخانه را اخراج کردند.

کارفرمای کارخانه چینی کرد در 3 ماه گذشته اقدام به اخراج کارگران این کارخانه نموده و روز اول فروردین ماه سال جاری 400 کارگر این کارخانه را اخراج کرده است. کارگران این کارخانه تاکنون چندین بار در مقابل  استانداری کرمانشاه تجمع اعتراضی برگزار و خواستار بازگشت به کار شده اند اما مسئولان دولتی هیچ گونه توجهی به خواسته آنان نداشته اند.

در اولین روز پس از تعطیلات رسمی سال نو، کارگران اخراجی کارخانه چینی کرد در مقابل اداره کار کرمانشاه دست به تجمع زدند

 

بنا بر گزارشهای دریافتی توسط اتحادیه آزاد کارگران ایران امروز پنجم فروردین ماه هشتاد و هشت و در اولین روز پایان تعطیلات رسمی سال نو، بیش از دویست نفر از کارگران کارخانه چینی کرد در مقابل اداره کار کرمانشاه دست به تجمع اعتراضی زده و خواهان بازگشت بکار فوری خود شدند. کارگران چینی کرد تصمیم به تجمع در پنجم فروردین ماه را قبلا در مجمع عمومی خود گرفته بودند.

بنا بر این گزارش بلافاصله پس از تجمع کارگران کارخانه چینی کرد در مقابل اداره کار کرمانشاه، مسئولین این اداره برای رسیدگی به خواستهای این کارگران از آنان یک مهلت ده روزه را در خواست کردند و طی مذاکراتی، کارگران با این مهلت ده روزه موافقت نموده و در ساعت 30/10 صبح به تجمع خود پایان دادند. این تجمع از ساعت 8 صبح در مقابل اداره کار شروع شده بود.

کارگران چینی کرد تصمیم دارند فردا پس از انتخاب نماینده هایی از میان همکارانشان بار دیگر با هدف معرفی و حمایت از این نماینده ها  در مقابل اداره کار کرمانشاه دست به تجمع بزنند.

لازم به یادآوری است طی سه ماه گذشته حدود 600  نفر از کارگران کارخانه چینی کرد از کار خود اخراج شده اند و کارگرانی که امروز در مقابل اداره کار دست به تجمع زده بودند، تصمیم دارند طی روزهای آینده با حدود 400 نفر دیگر از همکاران اخراجی خود تماس بگیرند تا در صورت عدم رسیدگی به خواستهایشان بر دامنه اعتراضات خود بیافزایند.

کارگران اخراجی کارخانه چینی کرد از 10 تا 20 سال سابقه کار دارند و به استثناء تعداد کمی از آنان، بقیه با قرار داد موقت در این کارخانه مشغول بکار بوده اند.

 

پنجم فروردین ماه هشتاد و هشت

اتحادیه آزاد کارگران ایران

 

تجمع کارگران اخراجی کارخانه"چینی کرد" در مقابل اداره کار کرمانشاه 

به نقل از سایت پیام درپنجم فروردین 1388 آمده است : بیش از 200 تن از کارگران اخراجی کارخانه"چینی کرد" روز چهارشنبه 5 فروردین ماه در مقابل اداره کار استان کرمانشاه دست به تجمع زده و خواستار بازگشت به کار خود شدند.

به دنبال این تجمع مسئولین اداره کار کرمانشاه از کارگران یک مهلت 10 روزه برای رسیدگی به مشکلاتشان را درخواست کرده و کارگران با این خواست موافقت نموده و اعلام کردند که در صورت عملی نشدن وعده های مسئولین بار دیگر دست به تجمع خواهند زد.

لازم به ذکر است که طی 3 ماه گذشته 600 تن از کارگران کارخانه چینی کرد از سوی کارفرمایان اخراج شده و تمامی آنان تصمیم دارند در اعتراضات آتی برای بازگشت به کار خود شرکت نمایند.

صدور حکم زندان برای یک روزنامه نگار در سنندج

 

به نقل از سایت پیام درپنجم فروردین 1388 آمده است : دادگاه جمهوری اسلامی در شهر سنندج، یک روزنامه نگار با نام"بهمن توتونچي" را به زندان و تبعید محکوم کرده است.

"بهمن توتونچي" عضو شوراي سردبيري هفته نامه توقيف شده كرفتو روز 28 آبان ماه سال گذشته از سوی ماموران امنیتی رژیم بازداشت و به اتهام تبليغ عليه نظام جمهوری اسلامی به 1 سال زندان و تبعید به مراغه محکوم شده است.

عدم پرداخت دستمزد معوقه کارگران کارخانه سم سازی روانسر

به نقل از سایت پیام درششم فروردین 1388 آمده است : بر اساس خبر رسیده از شهرستان روانسر، کارفرمایان کارخانه سم سازی این شهر از پرداخت دستمزدهای معوقه کارگران واحد مذبور خودداری می کنند.

کارگران کارخانه سم سازی روانسر 5 ماه دستمزدهای خود را دریافت نکرده و تاکنون چندین بار دست به اعتراض زده اند، اما کارفرمایان با وعده های دروغین از پرداخت مطالبات آنان سرباز می زنند.

لازم به ذکز است که تولیدات کارخانه سم سازی روانسر شیمیایی می باشد و برای سلامت کارگران مضر است و همچنین باعث آلوگی محیط زیست و وارد آمدن خسارات به ساکنین اطراف کارخانه شده، اما کارفرمایان و مسئولین دولتی اقدامی در این خصوص انجام نمی دهند.

کارگران چینی کرد ششم فروردین ماه در مقابل اداره کار و استانداری کرمانشاه دست به تجمع زدند

بنا به خبر دریافتی توسط اتحادیه آزاد کارگران ایران روز 6 فروردین برای دومین بار طی دو روز متوالی بیش از 200 نفر از کارگران اخراجی چینی کرد در اعتراض به اخراج خود ابتدا از ساعت 8 تا 10 صبح مقابل اداره کار تجمع کرده و لیست 15 نفر را به عنوان نمایندگان خود به همراه طومار حمایت از نمایندگانشان که به امضاء کلیه کارگران اخراجی رسیده بود به اداره کار تحویل دادند و مجددا تأکید نمودند که فورا باید به مشکلشان رسیدگی شود. در پاسخ به خواست کارگران، یوسفی از مسئولان اداره کار کرمانشاه قول داد تا روز 15 فروردین نماینده کارخانه را به اداره کار احضار کند و موضوع را رسیدگی نماید.

بعد از پایان تجمع در مقابل اداره کار 150 نفر از کارگران به همراه نمایندگان خود به استانداری مراجع کرده ودر آنجا دست به تجمع زدند. به دنبال تجمع کارگران نماینده استانداری به میان کارگران آمده و اعلام کرد کارفرما به هیچ وجه حق اخراج کارگران را ندارد و اگر بهانه او برای اخراج شما کمبود نقدینگی یا مشکل فروش باشد ما قول می دهیم همه این مشکلات را حل کنیم و کارفرما موظف خواهد بود شما را به سر کارهایتان برگرداند. به دنبال آن کارگران حدود ساعت 12 به تجمع خود پایان دادند و وعده نمودند که روز 15 فروردین دوباره دسته جمعی به اداره کار بروند.

جزئیات افزایش مزد کارگران در سال 88 مشخص شد:

ایلنا: هشتم فروردين ماه، جزئیات کامل بخشنامه افزایش حقوق کارگران در سال 88 براساس مصوبه شورای عالی کار و ابلاغیه وزیر کار و امور اجتماعی منتشر شد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دولت،در بخشنامه افزایش حقوق کارگران برای سال 88 که آن را وزیر کار و امور اجتماعی برای اجرا ابلاغ کرده، آمده است: شورایعالی کار با حضور نمایندگان سه گروه (دولت، کارفرمایان و کارگران) در جلسه مورخ 27 اسفند 1387 پس از بحث و بررسی راجع به تعیین حداقل مزد سال 1388، در اجرای ماده 41 قانون کار با در نظر گرفتن مصالح کارگران در انطباق هر چه بیشتر میزان درآمد آنان با سطح معیشت و همچنین با توجه به مقتضیات بنگاه های تولیدی و کارفرمایان و شرایط اقتصادی جامعه این موارد را به اتفاق آرا مورد تصویب قرار داد.
1- از ابتدای سال 1388 حداقل مزد روزانه با نرخ یکسان برای کلیه کارگران مشمول قانون کار (اعم ازقرارداد دائم یا موقت) مبلغ 87840 ریال (هشتاد وهفت هزاروهشتصد و چهل ریال) تعیین می گردد.
همچنین از اول سال 1388 سایر سطوح مزدی نیز روزانه 5 درصد مزد ثابت یا مزد مبنا (موضوع مـــاده 36 قانون کار) به اضافه روزانه 10980 ریال به نسبت آخرین مزد در سال 1387 افزایش مـــی یابد. در صورتی که با این افزایش مزد روزانه کارگر کمتر از 87840 ریال شود ملاک همان 87840 ریال است.
2- به کارگردانی که در سال 1388 دارای یکسال سابقه کار شده، و یا یکسال از دریافت آخرین پایه سنواتی آنان گذشته باشد روزانه مبلغ 1250 ریال نیز به عنوان پایه (سنوات) پرداخت خواهد شد.
تبصره 1:
پرداخت مبلغ مربوط به پایه سنواتی کارگران مشمول طرح های طبقه بندی مشاغل مصوب وزارت کار و اموراجتماعی با در نظر گرفتن این رقم برای گروه یک با توجه به دستورالعمل و جدول اعلامی توسط اداره کل نظارت بر نظام های جبران خدمت صورت می گیرد.
تبصره 2:
به کارگران فصلی به نسبت مدت کارکردشان در سال 1387، میزان مقرر در این بند (یا تبصره یک آن حسب مورد) تعلق خواهد گرفت.
3- بر اساس مصوبه مورخ 21 مهر 1387 شورایعالی کار و در جهت افز ایش رضایتمندی کارگران و کارفرمایان و به منظور تثبیت و تسری تمامی کارگران، اعم از دائم و موقت نسبت به دریافت مزایای بن کارگری مقرر شد از ابتدای سال 1388 مبلغ ریالی بن (سهم کارفرمایان) به عنوان مزایای رفاهی و انگیزه ای موضوع تبصره 3 ماده 36 قانون کار تحت عنوان کمک هزینه اقلام مصرفی خانوار (بن کارگری) منظور و بابت هر کارگر (اعم از متاهل یا مجرد) ماهانه مبلغ یکصد هزار ریال از سوی کارفرمایان به آنان پرداخت شود.
4- ضوابط مربوط به چگونگی نحوه اعمال افزایش مقرر در بند 1 و تبصره یک بند 2 در کارگاههایی که دارای طرح طبقه بندی مشاغل می باشند و نیز در مورد کارگران کارمزدی و هم چنین چگونگی ارتقاء طبقه شغلی به موجب دستورالعمل های اداره کل نظارت بر نظام های جبران خدمت خواهد بود.
5- مقررات این مصوبه شامل حال دانش آموزان و دانشجویانی که در ایام تعطیلات تابستانی در سال 1388 به طور موقت در کارگاه ها اشتغال می یابند نخواهد شد.
6- واحدهای مشمول قانون کار به منظور ایجاد رابطه هر چه بیشتر مزد و مزایا با بهره وری و تولید و ایجاد انگیزه بیشتر در بین کارکنان خود، علاوه بر اجرای این مصوبه می توانند نسبت به افزایش و برقراری مزایا در قالب موافقت نامه های کارگاهی و پیمان های دسته جمعی و پس از تایید وزارت کار و امور اجتماعی اقدام کنند.
پایان پیام

خودسوزى بر اثر فقر شديد و فشارهاى طاقت فرساى ناشى از آن:

به گزارش زنان آذرمهرتاریخ 9 فروردین 88 آمده است : يک دختر جوان در كرماشان بر اثر فقر شديد و فشارهاى طاقت فرساى ناشى از آن خودسوزى كرد.
سميرا جمالى 16 ساله ساكن روستاى قازانچى كرمانشاه روز سه شنبه چهارم فروردين خودسوزى كرد و پس از چند ساعت در بيمارستان طالقانى كرمانشاه جان سپرد. علت اين خودسوری فقر شديد و مشکلات خانوادگی اعلام شده است.

زندگی دردناک کارگران پارس قوه

کارخانه پارس قوه مدتی است که تعطیل شده است. کارگرانش در بلاتکلیفی مطلق به سر می برند و اکنون 24 ماه است که هیچ ریالی دستمزد نگرفته اند. یکی از کارگران کارخانه می گوید:«... 24  ماه است كه حقوق نگرفته ايم. اكثر كارگران زندگي شان از هم پاشيده است. ما به وزارت كار، دفتر رئيس جمهور و هر ارگان ديگری كه فكرش را بكنيد مراجعه كرده ايم، اما همه مي گويند كاري نمي توانيم انجام دهيم. وزارت كار مي گويد ما هركاري كه از دستمان بر مي آمد انجام داديم و بيشتر از اين در توانمان نيست!!! من با 50 سال سن از فرط خجالت شب ها به خانه نمي روم. تاكي بايد در مقابل درخواست هاي زن و بچه بگويم ندارم ؟ آيا تا به حال بچه احمدي نژاد را به خاطر نداشتن پول از سرویس پياده كرده اند؟ تا به حال بچه او را به خاطر ندادن شهریه از دانشگاه بيرون كرده اند؟ اگر احمدي نژاد خودش اين دردها را مي كشيد ديگر اين طوري خون ما کارگران را به شيشه نمي كرد ...  بعد از اين همه سال جان كندن الان به موضع گدايي كردن افتاده ايم. دوسال است حقوق نگرفته ايم. سه سال است كه عيدي و پاداش و بن نگرفته ایم . مي خواستيم جمعي برويم مقابل دفتر مدير كل فرياد بزنيم! اما ديديم مارك سياسي مي زنند و حرف از دستگيري وزندان مي زنند. خلاصه در يك كلام خانواده هاي ما به شدت در مضيقه وتنگنا قراردارند وامسال عيد سياه تر از سال های قبل بر ما گذشت....»

منبع:  آژانس ایران خبر

9 فروردین 88

 

اخراج 30 کارگر از کارخانه کاشی کسری در سنندج

سرمایه دار صاحب کاشی کسری در سنندج 30 کارگر را اخراج کرده است. او دلیل کار خویش را وضعیت بد مالی اعلام کرده است. صاحب کارخانه در طول 2 سال اخیر با سرمایه های انبوه حاصل استثمار این 30 کارگر یک مجتمع بزرگ تولیدی دیگر احداث کرده و درست در همان روزهایی که این 30 کارگر را اخراج کرده دست به کار استثمار کارگران ارزان بهاتر و شبه رایگان تر در مجتمع تولیدی جدید خویش است. سرمایه دار کاشی کسری  فقط در یکی از کارخانه های خویش  207 کارگر را استثمار می کند. همه این کارگران قراردادی هستند. دستمزدهای همه آن ها بسیار ناچیز است و هیچ کدام از کارگران هیچ روزی به ادامه اشتغال فردای خویش مطمئن نیستند.

 گزارش از : مهران صبوری  کارگر کارخانه کسری در سنندج

9 فروردین 88

ضرب و شتم به جای دستمزد

کارگران کارخانه ایران ژلاتین 6 ماه است که کار کرده اند و هیچ ریالی دستمزد نگرفته اند. سرمایه داران در تمامی این 6 ماه با دادن وعده و وعید کارگران را به صبر و مماشات دعوت می کردند. مدتی قبل از رسیدن نوروز آن ها در پاسخ اعتراضات ممتد و تراکم عصیان و خشم کارگران اعلام کردند که دستمزدها را پرداخت خواهند کرد. کارگران به روزشماری پرداختند اما هر چه بیشتر روزها را شمارش کردند از گرفتن حقوق مأیوس تر شدند. آنان سرانجام دست به اعتراض مجدد زدند و در این هنگام بود که سرمایه دار به روال معمول از دولت خویش استمداد کرد. نیروهای سرکوبگر در یک چشم به هم زدن فرارسیدند. آنان بی درنگ  به جان کارگران افتادند. همه را آماج ضرب و شتم و کتک کاری و فحاشی قرار دادند. یکی از کارگران می گوید: « ... قرار بود حقوق ما را در روز 15 اسفند بدهند. ما از روز 15 اسفند تا 18 اسفند هرروز منتظر بوديم  ولي آن ها فقط امروز و فردا مي كردند. وقتي ما به اين وضعيت اعتراض كرديم كارفرما با نيروي انتظامي تماس گرفت و ماموران نيروي انتظامي با باتوم به جان ما كارگران افتادند.... » یکی دیگر از کارگران توضیح می دهد که: «... ما فقط حقوق مان رامي خواستيم تا بتوانيم سرمان را بالا بگيريم و به خانه برويم اما جواب ما را با باتوم دادند. آن قدر وقيح شده اند كه به كارگري كه با عرق جبين جان مي كند و كار مي كند مي گويند مزدور خارجي! آخر اگر كارگر مزدور بود كه براي اين چندرغاز حقوق مجبور نبود ماه ها بدون حق و حقوق كار كند...» 

منبع :  آژانس ایران خبر

9 فروردین 88

تعطیل گسترده کارخانه های چای در شمال

شروع سال نو شروع مرحله تازه ای در تعطیل مراکز کار و تولید و بیکارسازی انبوه توده های کارگر است. قبلاً از تعطیل 20 کارخانه در شهرک صنعتی امیر کبیر صحبت کردیم و اینک سخن از بسته شدن اکثریت قریب به اتفاق کارخانه های تولید یا بسته بندی چای در شمال کشور است. شمار کارخانه های تعطیل شده به 200 می رسد و تعداد واحدهای باقی مانده به شمار انگشتان دست نمی رسد. دلیل تعطیل این واحدها در رقابت فشرده میان سرمایه داران برای دستیابی آن ها به سودهای بیشتر نهفته است. شواهد حاکی است که به رغم بهای شبه رایگان نیروی کار در ایران باز هم سرمایه داران تولید کننده چای در ممالکی مانند هندوستان و جاهای دیگر از قدرت رقابتی بیشتر از سرمایه داران صاحب کارخانه های چای در ایران برخوردارند. در چنین شرایطی سرشت نظام سرمایه داری است که سرمایه داران زیادی دست به کار انباشتن بازار داخلی از چای ارزان بهاتر تولید ممالک دیگر می شوند و سرمایه داران بسیاری از واحدهای تولید چای را به ورطه ورشکستگی سوق می دهند. تاوان این رقابت میان سرمایه داران را یکجا توده های کارگر می پردازند. صاحبان صنایع تولید و تهیه چای بسیار راحت سرمایه های خویش را به حوزه های پرسود منتقل می کنند و در این میان فقط خیل عظیم کارگران هستند که با از دست دادن کار خویش خود و خانواده هایشان به جهنم بیکاری پرتاب می شوند و در میان شعله های داغ گرسنگی پرپر می گردند. بر اساس گزارش ها، حدود 60 هزار نفر در جریان این بیکارسازی ها به ورطه گرسنگی فرو می غلطند.  

منبع :  آژانس ایران خبر

9 فروردین 88

تعطیل 20 کارخانه و بیکارسازی گسترده کارگران در شهرک صنعتی امیرکبیر

شهرک صنعتی امیرکبیر در کاشان قرار دارد. حدود 132 کارخانه در این شهرک مستقر است که جمعیت زیادی کارگر را استثمار می کنند. با شروع سال نو سرمایه داران این شهرک 20 واحد صنعتی را به طور کامل تعطیل کرده اند. آنان همه کارگران این واحدها را یک جا اخراج کره اند. سرمایه داران مطابق معمول دلیل کار خویش را وخامت اوضاع اقتصادی و سودناکافی کارخانه ها اعلام کرده اند. شایع است که در همین روزها کارخانه های بیشتری تعطیل و کارگران بسیار زیادتری اخراج خواهند شد. اعلام خبر بیکارسازی ها همه کارگران را دچار وحشت کرده است. کارگرانی که کارخویش را از دست داده اند هیچ امیدی به یافتن کار در هیچ کجای دیگر ندارند. آنان خود را و خانواده های خود را با خطر جدی و مهلک گرسنگی دست به گریبان می بینند.

منبع:  آژانس ایران خبر

9 فروردین 88

اخراج دهها کارگر کارخانه ريسندگی و بافندگی شاهو :
به گزارش فعالان حقوق بشردر تاریخ 10 فروردین 88 آمده است : دهها تن از کارگران کارخانه ريسندگی و بافندگی شاهو در سنندج پس از اعتراض به سياستهای کارفرمای کارخانه از کار اخراج شدند.
صبح روز جاری با اعلام سياست جديد کارفرمای کارخانه ريسندگی و بافندگی شاهو مبنی بر پرداخت سنوات هر سال يک بار به 22 کارگر کارخانه که مسائلی همچون بازنشستگی و بيمه خدمات اجتماعی کارگران را تحت الشعاع خود قرار می داد کارگران اين کارخانه دست به اعتراض زدند.
در پی اين اعتراض مسئولان کارخانه اقدام به اخراج دهها تن از کارگران معترض نمودند . نمايندگان کارگران به همراه کارگران به اداره کار سنندج مراجعه کرده و طی تنظيم دادخواستي، شکايت و اعتراض خود را نسبت به اقدام کارفرما تسليم اين اداره نموده و اعلام کردند در صورت شکايت و عدم بازگشت به کار، کارگران اعتراضاتشان را تشديد خواهند کرد.

انتقال شمار از فعالان جنبش زنان و فعالین دانشجویی به زندان قزل حصار

 

بنا به گزارش کميته گزارشگران حقوق بشردرتاریخ 9 فروردین 1388 آمده است ، 4 تن از فعالان جنبش زنان که از سوی ماموران انتظامی رژیم بازداشت شده بودند، به زندان "قزل حصار" منتقل شده اند.

"محمد شوراب"، "علی عبدی"، "آرش نصیری اقبالی" و "امیر رشیدی" 4 فردی هستند که به زندان قزل حصار انتقال یافته اند.

خدیجه مقدم، دلارام علی، لیلا نظری، محبوبه کرمی، فرخنده احتسابیان، بهارا بهروان، شهلا فروزانفر و ثریا یوسفی دیگر بازداشت شدگانی هستند که همچنان در زندان اوین به سر می برند و تلاش خانواده های آنان جهت ملاقات و آزادی نامبردگان با قرار وثیقه تاکنون بدون نتیجه بوده است.

        اعلام موجوديت و فراخوان

"كميته ي دفاع از كارگران هفت تپه"

كارگران و مردم آزاديخواه ايران و جهان!

كارگران نيشكر هفت تپه پس از ماه ها رنج و تلاش اكنون زير بيشترين فشارها قرار دارند. اين كارگران مطابق آن چه در مقاوله نامه هاي ٩٨ و٨٧ سازمان جهاني كاربدان تصريح شده، اقدام به ايجاد تشكل مستقل خود نموده اند و در آبان ماه ٨٧ در مجمع عمومي "سنديكاي كارگران نيشكر هفت تپه" را ايجاد و نمايندگان خود را انتخاب كردند.
همبستگي كارگران در هفت تپه منجر به پرداخت حقوق هاي معوقه، افزايش ٧٠ هزار تومان به حقوق كليه ي كاركنان، در دستور كار قرار گرفتن استخدام رسمي بخش وسيعي از كارگران هفت تپه، جلوگيري از فروش زمين و خصوصي سازي كارخانه شد و...
در نيمه ي دوم سال ٨٧ نمايندگان كارگران هفت تپه بارها مورد تهديد قرار گرفتند و بازداشت و دادگاهي شدند ودر اسفند ماه ٨٧ دوباره هفت تن از اعضاي هيئت مديره ي سنديكا آقايان، فريدون نيكوفرد، جليل احمدي، نجات دهلي، رضا رخشان، قربان عليپور، محمد حيدري مهر و رحيم بسحاق، دستگير و تحت فشار قرار گرفتند و در نهايت هم با قرار كفالت آزاد شدند .همچنین احكامي نيز براي نمايندگان كارگران صادر شده است.علي نجاتي رئيس هيئت مديره ي سنديكا نيز از ١٨ اسفند ماه تا كنون در مكان نامعلومي در بازداشت به سر مي برد.

كارگران !

صحبت از بيكارسازي تعداد زيادي از كارگران، وا گذاري كارخانه به بخش خصوصي و سپس تغيير كشت زمين هاي كشاورزي و به عبارتی نابودی نیشکرهفت تپه مي شود. همه ي اين ها بدين معناست كه نظام سرمايه داري علاوه بر فشار هاي غير انساني به نمايندگان كارگران هفت تپه، زندگي حدود ٤ هزاركارگر و خانواده هایشان را نيز براي هميشه در معرض نابودي قرار داده است.
ما میدانیم که با گسترش بحران سرما یه داری، بیکارسازی و اخراج کارگران در آینده در سطح وسیعی ادامه خواهد داشت و امنیت شغلی کارگران را تهدید میکند و لزوم همبستگی کارگران هر چه بیشتر احساس میشود . حمایت از کارگران هفت تپه حمایت ازخود ماست .

در اين ارتباط ، ما امضا کنندگان،ضمن اعتراض به این سرکوب ها، آمادگي خود را براي حمايت مؤثر و همه جانبه از حقوق كارگران هفت تپه برای پايان دادن به هر گونه پيگرد و محاكمه ي اعضاي هيئت مديره ي سنديكا و آزادي علي نجاتي رئيس هيئت مديره ي سنديكاي كارگران هفت تپه اعلام داشته و با تشكيل " كميته ي دفاع از كارگران هفت تپه" اعلام مي كنيم از اين پس، به هر طريق ممكن اعم از اطلاع رساني اخبار كارگري هفت تپه، ترغيب تشكل هاي داخلی و جهاني كارگري، نهادها و فعالين حقوق بشر وهر گونه اعتراض ، دعوت از کارگران ... براي توقف فضاي سركوب و ارعاب نسبت به فعالين كارگري و احقاق و تثبيت حقوق و مطالبات كارگران در هفت تپه اقدام خواهيم كرد. ما از كليه ي افراد ،کارگران،زنان ،معلمان،نویسندگان، تشكل ها و فعالان كارگري و اجتماعی و دانشجویان مي خواهيم با عضویت ،حمایت ومشاركت در اين حركت انساني و طبقاتي به حمايت از كارگران نيشكر هفت تپه برخيزند.

كميته ي دفاع از كارگران هفت تپه
١٠/١/١٣٨٨
komitedefa7.blogfa.com

افراد و تشكل ها براي عضويت و اعلام نام خود براي عضويت در اين كميته به اين آدرس پيام بفرستند وبا پیشنهادات و برنامه ها و اعلام امکانات ِخود،مارا یاری کنند
k.d.7tapeh@gmail.com
اسامی افراد ی که اعلام آمادگی برای عضویت و حمایت کرده اند، به ترتیب الفبایی :
محمد اولیایی فرد(وکیل اعضای هیئت مدیره ی سندیکای کارگران هفت تپه)- ابراهیم امدادی-مهرداد امین وزیری-نازی اسکویی- یاشار امینی- مجید اشرف نژاد- علی رضا اخوان- علی امینی - مهدی الهیاری- مریم آموسا- ابوطالب باقری- زهرا بدشت- شادمان بنی بشر- صدرا پیرحیاتی- علیرضا ثقفی- ویکتوریا جمشیدی- نسرین چنگیزیان- خالد حسینی- مجید حمیدی- پرویز حاج میرزایی- بهروز خباز- علیرضا خباز- لیلا خلیلی- عین الله خادمی- رضا دهقان- محمد کریم دلفان- فریبرز رئیس دانا- فرزانه راجی- سمیه رشیدی- سوسن رازانی- ناصر زرافشان- علی سالم- مسعود سلیم پور- بهزاد سهرابی- مهدی سروقدی- هاجر سعیدی- فخری شادفر- فاطمه شاه نظری- مریم شیرازی- هاله صفرزداه- بیژن صباغ- غلامعلی صفایی- ایلقار صمدزاده- کامران طاهباز- بیتا طاهباز- علیرضا عسگری- غلام حسین عابد- میلاد عمرانی- وحید علیقلی پور- فتانه عباسی- پویش عزیزالدین- حسین غلامی- موسی فرهمند- فرامرز فطرتی- فرشید فرهادی- شیما فرزاد منش- سیروس فتحی- فواد فتحی- وفا قادری- مینا قربانی- پرویز قره باغی- یوسف قنداق ساز- سعید کیوان- صالح کیاماری- صدیق کبیری- افسر کریمی- سودابه کریمی- اکبر معصوم بیگی- نسترن موسوی- مریم محسنی- مجید ملکی- سعید مقدم- جهانگیر محمود ویسی- شهربانو مقدم- خدیجه مقدم- مازیار مهرپور- امید میرکی- مونا محمدزاده- شایسته ناصری- داریوش نوید- خانواده ی علی نجاتی- فردین نگهدار- پریسا نصرآبادی- روان نیکخو- کنور نوری- کژال نصرالهی- میترا همایونی- سودابه یاری...
ادامه دارد...

 

خود سوزی یک زن جوان در شهر کرمانشاه

به نقل از سایت خبری پیام درتاریخ 10 فروردین 1388 آمده است : بنا به خبر رسیده از شهر کرمانشاه، زن جوانی در یکی از روستاهای اطراف کرمانشاه بر اثر فقر شديد و مشکلات خانوادگی خودسوزى كرد و جانش را از دست داد.

"سميرا جمالى" ساكن روستاى "قازانچى" از توابع كرمانشاه روز سه شنبه 4 فروردين اقدام به خود سوزی کرده و پس از چند ساعت در بيمارستان "طالقانى" شهر كرمانشاه جانش را از دست داد.

تعطیلی و بیکارسازی گسترده کارگران در شهرک صنعتی امیرکبیر

به نقل از سایت خبری پیام درتاریخ 10 فروردین 1388 آمده است : تعداد 20 کارخانه شهرک صنعتی امیرکبیر که در شهر کاشان قرار دارد تعطیل و صدها کارگر این کارخانه ها بیکار شده اند.

کارفرمای کارخانه های تعطیل شده اعلام کردند به علت سود آور نبودن کارخانه ها اقدام به تعطیلی آنها کرده و هیچ گونه مزایایی را به کاگران بیکار شده پرداخت نخواهند کرد. گزارشها حاکیست کارخانه های بیشتری در معرض تعطیلی قرار گرفته اند که این مساله موجب نگرانی هزاران کارگر شاغل در این کارخانه ها شده است.

 بیکار شدن هزاران کارگر کارخانه های چای در شمال

به نقل از سایت خبری پیام درتاریخ 10 فروردین 1388 آمده است : تعطیلی 200 کارخانه تولید و بسته بندی چای در شمال ایران، منجر به بیکار شدن هزار کارگر شاغل در این کارخانه ها شده است.

گزارشها حاکیست به علت تعطیلی این 200 کارخانه تولید چای، 60 هزار کارگر که در بخشهای مختلف این صنعت مشغول به کاربودند مشاغل خود را از دست داده اند.

اخراج دهها کارگر کارخانه شاهو در سنندج

بنا به خبر رسیده از سنندج دهها کارگر کارخانۀ ریسندگی و بافندگی شاهو در سنندج پس از اعتراض به سیاستهای کارفرمای کارخانه از کار اخراج شدند.

کارگران کارخانه شاهو روز دوشنبه 10 فروردین در واکنش به برنامه های جدید کارفرمای این کارخانه اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کرده و کارفرمایان در مقابل اعتراض کارگران، اقدام به اخراج دهها تن از آنان نمودند.

کارگران و نمایندگان آنها در اعتراض به اقدام کارفرمای کارخانه شاهو به اداره کار شکایت کرده و اعلام کردند در صورتی که شکایت آنان مورد بررسی قرار نگیرد تا دستیابی به مطالبات خود به اعتراضاتشان ادامه خواهند داد.

اعلام موجوديت و فراخوان "كميته دفاع از كارگران هفت تپه"

كارگران و مردم آزاديخواه ايران و جهان!

كارگران نيشكر هفت تپه پس از ماه ها رنج و تلاش اكنون زير بيشترين فشارها قرار دارند. اين كارگران مطابق آن چه در مقاوله نامه هاي 98 و 87 سازمان جهاني كار بدان تصريح شده، اقدام به ايجاد تشكل مستقل خود نموده اند و در آبان ماه 87 در یک مجمع عمومي "سنديكاي كارگران نيشكر هفت تپه" را ايجاد و نمايندگان خود را انتخاب كردند.

همبستگي كارگران در هفت تپه منجر به پرداخت حقوق هاي معوقه، افزایش 70 هزار تومان به حقوق كليه كاركنان، در دستور كار قرار گرفتن استخدام رسمي بخش وسيعي از كارگران هفت تپه، جلوگيري از فروش زمين و خصوصي سازي كارخانه شد و در نيمه دوم سال 87 نمايندگان كارگران هفت تپه بارها مورد تهديد قرار گرفتند  و بازداشت و دادگاهي شدند و در اسفند ماه بار دیگر هفت تن از اعضاي هيئت مديره سنديكا دستگير و تحت فشار قرار گرفتند و در نهايت هم با قرار كفالت آزاد شدند و "علي نجاتي" رئيس هيئت مديره سنديكا نیز از 18 اسفند ماه تا كنون در مكان نامعلومي در بازداشت به سر مي برد.

در اين ارتباط ، ما امضا کنندگان، ضمن اعتراض به این سرکوب ها، آمادگي خود را براي حمايت مؤثر و همه جانبه از حقوق كارگران هفت تپه برای پايان دادن به هر گونه پيگرد و محاكمه اعضاي هيئت مديره سنديكا  و آزادي "علي نجاتي" رئيس هيئت مديره سنديكاي كارگران هفت تپه اعلام داشته و با تشكيل "كميته دفاع از كارگران هفت تپه"  اعلام مي كنيم از اين پس، به هر طريق ممكن اعم از اطلاع رساني اخبار كارگري هفت تپه، ترغيب تشكل هاي داخلی و جهاني كارگري، نهادها و فعالين حقوق بشر و هر گونه اعتراض، دعوت از کارگران براي توقف فضاي سركوب و ارعاب نسبت به فعالين كارگري  و احقاق و تثبيت حقوق و مطالبات كارگران در هفت تپه اقدام خواهيم كرد. ما از كليه کارگران، زنان، معلمان، نویسندگان، تشكل ها و فعالان كارگري و اجتماعی و دانشجویان مي خواهيم با عضویت، حمایت و مشاركت در اين حركت انساني و طبقاتي به حمايت از كارگران نيشكر هفت تپه برخيزند.

گفتنی است که شمار زیادی از فعالین کارگری و دانشجویی و اجتماعی این اطلاعیه را امضا کرده اند و کمیته "هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری" با صدور اطلاعیه ای از تشکیل این کمیته دفاع کرده است.

در بخشی از اطلاعیه کمیته "هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری" آمده است: ما اعضای کمیته هماهنگی، تشکیل چنین کمیته ای را در جهت یاری رساندن به کلیت جنبش کارگری ایران و به ویژه کارگران هفت تپه، اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه و آزادی بی قید و شرط "علی نجاتی" رئیس هیئت مدیره این سندیکا بسیار مهم و قابل تقدیر می دانیم و امید آن داریم که به   واسطه حرکت های سازمان یافته  این کمیته و با همبستگی طبقاتی کارگران و تشکل های کارگری در ایران و جهان به فضای سرکوب و ارعاب و تحت پیگرد قرار دادن فعالان کارگری، دانشجویی و زنان پایان داده شود.

ما از تشکیل "کمیته ی دفاع از کارگران هفت تپه" پشتیبانی می کنیم!!!

با کمال مسرت، مطلع شدیم کمیته ای در دفاع از کارگران هفت تپه اعلام موجودیت کرده است. ما ضمن قدردانی از دست اندرکاران تشکیل این کمیته، آرزومندیم این دوستان در پیشبرد اهدافی که برای چنین کمیته ای برگزیده اند پیروز و سربلند باشند.

کارگران و فعالین کارگری!

امروز جنبش کارگری ایران، به لحاظ وجود فضای شدید اختناق، سرکوب و دستگیری فعالین کارگری و دیگر جنبش های اجتماعی دوران بسیار سختی را از سر می گذراند. اکنون دیگر هفته ای نیست که ما خبر دستگیری فعالی از فعالان کارگری، دانشجویی و زنان را دریافت نکنیم. تمامی این توحش عنان گسیخته ی سرمایه داری و چنگ و دندان نشان دادن های این نظام به ما می گوید، که تنها راه مقابله با این تهاجم وحشیانه، همانا همبستگی طبقاتی و سراسری در صفوفی متحد و به هم پیوسته از عناصری است که عزم خود را در تقابل با این نظام جهانی سرمایه داری و تحقق آرمان های انسانی خویش قرار داده اند.

ما اعضای کمیته ی هماهنگی، تشکیل چنین کمیته ای را در جهت یاری رساندن به کلیت جنبش کارگری ایران و به ویژه کارگران هفت تپه، اعضای هیئت مدیره ی سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه و آزادی بی قید و شرط علی نجاتی رئیس هیئت مدیره ی این سندیکا بسیار مهم و قابل تقدیر می دانیم و امید آن داریم که به   واسطه ی حرکت های سازمان یافته ی این کمیته و با همبستگی طبقاتی کارگران و تشکل های کارگری در ایران و جهان به فضای سرکوب و ارعاب و تحت پیگرد قرار دادن فعالان کارگری، دانشجویی و زنان پایان داده شود.

زنده با همبستگی کارگران

کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

11/1/1388

www.komitteyehamahangi.com

komite.hamahangi@gmail.com

اخراج 17 کارگر از کارخانه « تتا»

شرکت تتا در شهرک صنعتی بهارستان کرج قرار دارد و 85 کارگر را استثمار می کند. این کارخانه تلویزیون های شهری و تابلوهای مانیتورینگ (وی – ام – اس) تولید می کند، کار نصب تلویزیون ها را انجام می دهد و کارگران را در همه این عرصه ها مورد استثمار قرار می دهد. سرمایه دار صاحب شرکت اینک تصمیم گیرفته است که 17 نفر از کارگران را اخراج کند. او این کار را در آستانه سال نو انجام داده است. عیدی صاحبان سرمایه به کارگران جز اخراج، تشدید استثمار، گرسنگی بیشتر، فقر عمیق تر و سیه روزی مرگبارتر چیز دیگری نمی تواند باشد. 

11 فروردین 88

اخراج کارگران شاهو به جرم اعتراض به جنایت کارفرما

 سرمایه دار مالک کارخانه شاهو اعلام کرده است که از این به بعد در هر سال فقط  یک بار به 22 کارگر شرکت حق سنوات خواهد داد. این امر میزان بسیار نازل غرامت احتمالی بازنشستگی  و حق بیمه خدمات اجتماعی کارگران را باز از مبلغ همیشه کم گذشته کمتر خواهد کرد. همه کارگران از شنیدن این خبر دچار خشم شدند. آنان در همان دقایق نخست اعلام خبر دست به اعتراض زدند. مسؤلان کارخانه با مشاهده اعتراض کارگران یکراست تصمیم به اخراج همه افراد معترض گرفتند. بر اساس حکم سرمایه هر کارگری که علیه جنایات سرمایه دار فریاد اعتراض سر دهد محکوم به اخراج و بیکاری و گرسنگی است. کارگران اخراجی از صاحب سرمایه به اداره کار دولت سرمایه داران شکایت بردند. آنان از این اداره خواستار دخالت و کمک شدند و البته اعلام کردند که در صورت نگرفتن نتیجه، مبارزه خویش را به شکل های دیگر ادامه خواهند داد.

منبع:  مجموعه فعالان حقوق بشر

11 فروردین 88

اخراج 5 کارگر زن بدون حقوق و عیدی از کارخانه شوگا

سرمایه دار صاحب کارخانه شوگا 5 کارگر زن این کارخانه را اخراج کرده است. او دلیل این بیکارسازی را عدم احتیاج به نیروی کار 5 کارگر اعلام کرده است. مطابق حکم ذاتی سرمایه و نظام سرمایه داری هر کارگری که نیروی کار وی مورد نیاز سرمایه نیست، خودش و همه افراد خانواده اش محکوم به گرسنگی و فقر و برهنگی و محرومیت از حق زندگی هستند. سرمایه داران ایران و طبعاً همه صاحبان سرمایه در جهان به این نیز بسنده نمی کنند. آنان به محض احساس بی نیازی به خرید نیروی کار بردگان مزدی، از ماه ها پیش دستمزدهای ایام اشتغال آنان را نیز قطع می کنند، کارگران را برای مدتی طولانی به بیگاری می گیرند، با کار سراسر رایگان آن ها دنیایی کالا تولید می کنند و اقلام عظیمی سود نصیب خود می سازند.

سرمایه دار صاحب کارخانه شوگا نیز دقیقاً همین جنایت را مرتکب شده است. او از چند ماه پیش از اخراج این 5 کارگر زن، حتی ریالی حقوق به آن ها پرداخت نکرده است. ایشان بخشی از دستمزد کارگران را نیز که زیر نام عیدی پرداخت می شود به طور کامل مصادره کرده است. 5 کارگر زن اخراجی با دریافت خبر بیکاری خود در شروع سال نو زمین و زمان را در برابر چشمان خویش تیره و تار دیده اند. همسر یکی از این زنان که خود نیز کارگر کارخانه است می گوید از این به بعد برای امرار معاش خود با مشکلاتی بسیار سنگین تر و انبوه تر از گذشته رو به رو خواهیم بود. او می گوید که به هر اعتراضی دست زده ایم اما هیچ دادرسی در هیچ کجا نیافته ایم.

منبع:  آژانس ایران خبر

11 فروردین 88

اخراج 5 کارگر کارخانه "شوگا" بدون پرداخت حقوق و مزایا

به نقل از سایت خبری پیام در 12 فروردین 1388 آمده است :کارفرمای کارخانه "شوگا" 5 تن از کارگران زن این کارخانه را بدون پرداخت حقوق و مزایا و عیدی سال 88 اخراج کرد.

کارفرمای کارخانه دلیل اخراج این کارگران را زیاد بودن کارگران این کارخانه اعلام کرده و از پاسخ گویی به اعتراض کارگران در خصوص بازگشت مجدد به کار و پرداخت دستمزد معوقه آنان خودداری کرده است.

کارگران کارخانه ژلاتین در معرض اخراج دسته جمعی

در خبرهای قبلی خواندیم که نیروهای سرکوبگر به صفوف کارگران معترض کارخانه ژلاتین هجوم بردند، آنان را سخت مورد ضرب و شتم قرار دادند و شمار قابل توجهی را مجروح و عده ای را نیز دستگیر کردند. کارگران خواستار دریافت دستمزدهای معوقه خویش بودند و سرمایه داران  و دولت سرمایه داری چنان که رسم و سرشت آن ها است اعتراض کارگران را به شدت سرکوب کردند. اینک چند روزی از وقوع آن جنایات می گذرد. در طول این مدت کارگران دستگیر شده بر خواسته های خویش پای فشردند. آنان اعلام کردند که خواستار پرداخت فوری دستمزدهایشان هستند. تا کنون سرمایه دار مجبور شده است  به هر کارگری 200 هزار تومان علی الحساب پرداخت کند. پرداخت بخش اعظم مطالبات کارگران همچنان  معوق باقی مانده است. اما از این مهم تر و فاجعه بارتر خطر اخراج دسته جمعی آنان است که این روزها کارگران را در ماتم فرو برده است. سرمایه دار اعلام کرده است که قصد دارد کارخانه را تعطیل و همه کارگران را اخراج کند.   

منبع:  آژانس ایران خبر

12 فروردین 88

 تعویق 6 ماهه حقوق کارگران سم سازی روانسر

دستمزدهای کارگران کارخانه سم سازی روانسر 6 ماه است که پرداخت نشده است. در طول این 6 ماه کارگران بیش از چند بار دست به اعتصاب زده و خواستار دریافت حقوق های معوقه خویش شده اند. سرمایه دار شرکت هر بار با دادن وعده و وعید کارگران را مجبور به ختم اعتصاب و آغاز کار کرده است. اما چنان که ماهیت و رسم و عرف همه صاحبان سرمایه است هر بار  زیر قول خود زده  و تا امروز ریالی به هیچ کارگری نداده است. طبیعی است که با شروع هر اعتصاب و خوابیدن چرخ تولید، هر سرمایه داری برای غلبه بر خشم کارگران به هر ترفند و جنایتی ازجمله کشاندن نیروی سرکوب و به خون کشیدن اعتصاب، به کارگیری خدم و حشم خود برای ایجاد تفرقه در صفوف اعتصاب کنندگان، مقاومت در مقابل کارگران خشمگین به امید مأیوس ساختن آنان، استفاده از برخی کارگران ناآگاه به عنوان اعتصاب شکن و بسیاری دسیسه ها ی دیگر متوسل می شود. دادن وعده و وعید نیز یکی از این ترفندها است. سرمایه دار صاحب کارخانه سم سازی در طول این 6 ماه بیشترین سود را از به کارگیری همین ترفند برده است. این ترفند اما اینک به دلیل مصرف بیش از حد رنگ باخته است و کمتر کارگری به آن اعتنا می کند. کارگران اعلام کرده اند که در صورت خودداری سرمایه دار از پرداخت حقوق ها دوباره دست به اعتصاب  خواهند زد.

منبع: آژانس ایران خبر

12 فروردین 88

نياز فوری کبودوند، خرسندی و اسانلو به مرخصی استعلاجی:

به گزارش کميته گزارشگران حقوق بشردر تاریخ 15 فروردین 88  :ماده 3 اعلاميه جهانى حقوق بشر اعلام داشته: <هر فرد از حق زندگي، آزادى و امنيت شخصى برخوردار است> درگذشت دو زندانی سياسی به فاصله کمتر از دو هفته در زندان های ايران، نشان از آن دارد که دستگاه قضايی و مديريت زندان، هرگز تمهيدات لازم را برای حفظ جان زندانی در زندان نيانديشيده اند.
اميرحسين حشمت ساران، و اميدرضا ميرصيافي، دو زندانی سياسی که در زندان های رجايی شهر و اوين، جان باختند، هر دو به دليل دارا بودن بيماريهايي، می بايست در خارج از زندان تحت درمان قرار می گرفتند. با اين وجود،اصرار وزارت اطلاعات ودادگاه انقلاب، به عدم خروج زندانيان سياسی از زندان، موجب آن شد که امکانات محدود پزشکی در زندان و عدم تعهد پزشکان زندان نسبت به جان زندانيان، موجبات مرگ آنان را فراهم آورد.
صرف نظر از اينکه، در موارد فوق، سلسه اصولی از حقوق زندانيان نقض شده است. اين سوال پيش می آيد، که چه کسی مسئول جان زندانيان در زندان است؟
بر طبق اسناد بين المللی "هنگامی که يک دولت افراد را از آزاديشان محروم می کند، مسئوليت مراقبت از سلامتی آنان را چه در خصوص شرايط نگهداری و چه درمان فردی آن ها که ممکن است در نتيجه شرايط نگه داری شان لازم باشد، عهده دار می شود."
اين بدان معنی است، که " مسئوليت جان زنداني، مادامی که در زندان است، بر عهده سيستم قضايی است."
ماده 102 آيين نامه اجرايى سازمان زندان ها و اقدامات تأمينى و تربيتى كشور مصوب 20/9/1384 مقرر داشته كه بهدارى زندان مكلف است حداقل ماهى يك بار به انجام تست پزشكى تمامى محكومان مبادرت نمايد.
با اين حال در ماده 103 آيين نامه اجرايى فوق آمده: <تا جايى كه امكان پذير است بايد ترتيبى اتخاذ شود كه احتياج هاى درمانى و بهداشتى محكومان بيمار در داخل موسسه يا زندان تامين شود تا به انتقال محكوم به خارج از موسسه يا زندان نيازى نباشد. با اين همه در موارد ضرورى خروج محكوم از زندان براى معالجه بايد با تاييد بهدارى زندان و اجازه رئيس موسسه يا زندان و موافقت قاضى ناظر باشد. در موارد فورى محكوم بيمار به دستور پزشك يا بهدارى زندان و اجازه رئيس موسسه يا زندان يا جانشين او به بيمارستان اعزام مى شود و مراتب بايد در اسرع وقت به صورت كتبى به قاضى ناظر گزارش شود...>
دراين اصل، درمان زندانی و انتقال او به خارج از زندان تنها با اجازه رئيس زندان مجاز دانسته شده است. اين در شرايطی است که نظر رياست زندان، می تواند نظريه پزشکی دال بر ضرورت انتقال بيمار به خارج از زندان را منتفی نمايد.
در دو سال گذشته حداقل 5 زندانی سياسی به همين دليل در زندان های ايران در گذشته اند.
اکبر محمدی اولين نمونه ای بود که با وجود تشخيص پزشکی قانونی مبنی بر" عدم توانايی تحمل کيفر" و در حالی که در مرخصی استعلاجی به سر می برد، مجددا از سوی مأموران وزارت اطلاعات در منزلش بازداشت و به زندان انتقال يافت. وی حدود يکسال پيش از آن با دريافت مرخصی استعلاجي، قصد داشت تا در خارج از زندان به درمان بيماريهای خود بپردازد. با اين وجود، پس از انتقال مجددش به زندان اوين، او در اعتراض به عملکردغيرقانونی وزارت اطلاعات، دست به اعتصاب غذا زد. مسئولان زندان بدون توجه به شرايط حاد جسمانی او، از توجه به خواسته هايش خودداری کردند و محمدی پس از ده روز در زندان اوين جان باخت.
دستگاه قضايي، هرگز پاسخ نداد، بر اساس چه مجوز و دليلي، اکبر محمدی با وجود دستور اکيد پزشکی قانونی در مورد لزوم درمان وی در خارج از زندان، مجددا به زندان بازگردانده شد.
پس از آن و به فاصله کوتاهي، ولی الله فيض مهدوي، در شرايطی مشابه در زندان رجايی شهر جان باخت. مسئولان قضايی علت مرگ وی را خودکشی دانستند. فيض مهدوی نيز در اعتراض به عدم صدور مجوز مرخصي، دست به اعتصاب غذا زده بود.
عبدالرضا رجبي،

 ديگر زندانی سياسی است، که پس از انتقالش به زندان رجايی شهر، به صورت نامعلومی درگذشت. زندانيان سياسی در زندان اوين می گويند: " شرايط جسمانی وی بسيار وخيم بوده است، و او نياز داشت تا در خارج از زندان مورد مداوا قرار گيرد." با اين حال نه تنها به اين امر توجه نشد، بلکه او در شرايط بيماري، از زندان اوين به زندان رجايی شهر تبعيد شد و سپس خبر درگذشت او اعلام شد.
اميرحسين حشمت ساران نيز، يکی از آخرين کسانی است که به دليل بی توجهی مسئولان بهداری زندان نسبت به شرايطش، در بيمارستانی خارج از زندان جان باخت. مسئولان زندان، تنها زمانی او را به بيمارستان انتقال دادند که او جانش را از دست داده بود و پزشکان بيمارستان نتوانستند او را نجات دهند. اميرساران، در سال 83 به اتهام تشکيل گروه غيرقانونی محکوميت سنگين 16 سال حبس دريافت کرد و دراين مدت با وجود اينکه، چندين بار دچار حمله قلبی شده بود، اجازه استفاده از مرخصی را نيافت. و اميدرضا ميرصيافي، آخرين موردی است که عدم توجه کافی مسئولان بهداری زندان، موجبات مرگش را فراهم کرد. به گفته ساير زندانيان سياسي، وی به راحتی می توانست زنده بماند، اگر و تنها اگر پزشکان زندان، او را به بيمارستانی در خارج از زندان انتقال می دادند.
به نظر می رسد، عدم رسيدگی مناسب پزشکی به زندانيان،درآينده قربانيان بيشتری خواهد داشت و اين در شرايطی است، که اخبار منتشر شده، تنها زندانيان سياسی را دربر ميگيرد و بسياری از زندانيان عادی نيز، در شرايطی مشابه در زندان جانشان را از دست می دهند.
سکوت دستگاه قضايی و عدم صدور مجوز برای وکلای افراد ياد شده، جهت پيگيری دلايل مرگ موکلانشان، ابهامات در مورد علل درگذشت زندانيان را افزايش داده است.
از اين رو، هم اکنون بيش از هر زمان ديگری نسبت به سلامتی زندانيان سياسی در زندان های ايران، نگرانی وجود دارد. در زير وضعيت سه زندانی سياسی که نياز فوری به درمانهای پزشکی خارج از زندان دارند به طور خلاصه اشاره شده است. بديهی است، مخالفت با مرخصی استعلاجی اين زندانيان، به منزله عدم توجه قوه قضائيه و دادگاه انقلاب به سلامت زندانيان تلقی می شود.
محمد صديق کبودوند
رئيس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، که به اتهام " تشکيل گروه غيرقانونی" با محکوميت سنگين از سوی دادگاه انقلاب مواجه شده است، علی رغم شرايط نامناسب جسمانی تاکنون امکان استفاده از مرخصی را نيافته است.
مأموران امنيتی کبودوند را در تاريخ دهم تيرماه سال 1386 بازداشت و سپس او را به زندان اوين بند 209 منتقل کردند که تحت مديريت وزارت اطلاعات است. کبودوند به مدت 5 ماه در سلول انفرادی اين بند نگهداری شد.
وی در طی يکسال گذشته، چندين بار در زندان، دچار حمله قلبی شد و با اينکه پزشکان زندان برای وی " انتقال به بيمارستان خارج از زندان " را توصيه نمودند، سخنگوی قوه قضائيه شرايط وی را عادی دانست .
براساس گزارش سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، کبودوند طی دو ماه گذشته، دوبار به بيمارستان خارج از زندان انتقال يافته است. با اين حال، مسئولان زندان، اجازه تداوم معالجات پزشکی وی در خارج از زندان را صادر نکرده اند. هم اکنون نسبت به وضعيت سلامتی کبودوند، نگرانيهای جدی وجود دارد.
عباس خرسندی
دبير کل "حزب دموکرات ايران" نيز به اتهام تشکيل گروه غيرقانونی از سوی شعبه 15 دادگاه انقلاب، به تحمل 8 سال زندان محکوم شد.
اين زندانی سياسی عليرغم ابتلا به بيماری قلبی ، بيماری اعصاب و رنج و دردهای متداومی چون سردردهای مزمن و مشکلات دستگاه گوارشی کماکان از رسيدگی پزشکی مورد نياز محروم است.
وی که پيش از بازداشت تحت درمان بوده است، پس از بازداشت و تاکنون جز رسيدگي‌های سطحی بهداری زندان خدمات پزشکی مورد نياز خود را دريافت نکرده است. همچنين درخواست مرخصی استعلاجی او نيز مورد مخالفت مسئولين مربوطه قرار گرفته است.
عباس خرسندي، از جمله زندانيانی است، که خانواده اش بارها نسبت به شرايط نامناسب جسمانی اش، به خصوص بيماری قلبی او، ابراز نگرانی کرده و هشدار داده اند.
منصور اسانلو
رئيس هيئت مديره سندکای شرکت واحد اتوبوسرانی که از سوی دادگاه به 5 سال حبس محکوم شد. در شرايطی راهی زندان شد که از بيماری حاد چشم رنج می برد و می بايست عمل جراحی ای را بر روی چشمش انجام می داد. با اين حال منصور اسانلو، تا چندين ماه پس از بازداشت، اجازه اعزام به بيمارستان را نيافت و پس از آن تحت مراقبت های شديد امنيتی به بيمارستان منتقل و تحت عمل جراحی قرار گرفت. اما مسئولان زندان به وی اجازه ندادند تا دوران نقاهت خود را در بيمارستان سپری کند. آنان بلافاصله اسانلو را به زندان انتقال دادند.
همچنين ابراهيم مددی ديگر عضو هيئت مديره سنديکای شرکت واحد نيز که از بيماريهايی چون ديابت و پروستات رنج مي‌برد، بدون رسيدگی پزشکی مناسب در زندان رجايی شهر نگهداری می شود.
توضيح آنکه اسامی ياد شده، با بررسی وضعيت زندانيان سياسی در زندان های ايران به طور قطع افزايش خواهد يافت. کميته گزارشگران حقوق بشر، خانواده های زندانيان سياسی و کليه افرادمطلع را فرا می خواند تا با جمع آوری گزارشات پزشکی در مورد وضعيت سلامتی زندانيانی که نياز فوری به خدمات پزشکی دارند، و کمک به انتشار آن، تلاش نمايند تا مانع از مرگ تدريجی اين زندانيان در زندان شوند.

کارگران کارخانه " ایران ژلاتین" در معرض اخراج دسته جمعی

به نقل از سایت خبری پیام در 13 فروردین 1388 آمده است :کارفرمای کارخانه ایران ژلاتین اعلام کرده است که قصد دارد کارخانه را تعطیل و همه کارگران را اخراج کند.   

در ادامه اعتراضات کارگران کارخانه "ایران ژلاتین" و بروز درگیری و ضرب و شتم و بازداشت تعدادی از آنان توسط نیروهای انتظامی رژیم، کارگران بازداشت شده همچنان بر کسب مطالبات خود تاکید کرده و خواستار دریافت دستمزدهای معوقه و سایر مطالبات خود می باشند.

تخریب منازل مردم در شهرستان بانه

بنا به خبر رسیده از شهر بانه روز جمعه 14 فروردین ماه، دهها واحد مسکونی در مناطق مختلف شهر بانه توسط چندین ارگان دولتی تخریب شدند.

گزارش رسیده حاکیست با حضور مسئولان سازمان جهاد، جنگل داری، اداره کشاورزی، شهرداری، نیروهای انتظامی و شورای شهر بانه تعداد 30 واحد مسکونی در محله های ترخان آباد، احمد آباد، باره وران و شهرک جهاد تخریب شده است.

مقامات دولتی دلیل تخریب منازل مسکونی مردم در مناطق یاد شده را نداشتن مجوز ساخت و خارج از محدوده شهری بودن اعلام کرده اند.

تخریب منازل یاد شده با مخالفت و مقاومت مردم روبرو شده اما به دلیل حضور گسترده نیروهای انتظامی رژیم مردم نتوانستند از تخریب منازل خود جلوگیری نمایند.

رسیدگی به اخراج کارگران چینی کرد به روز 19 فروردین موکول گردید

طبق آخرین خبری که اتحادیه آزاد کارگران ایران از ادامه اعتراضات کارگران اخراجی چینی کرد کرمانشاه دریافت نموده است روز دوشنبه 10 فروردین ماه نمایندگان کارگران اخراجی به منظور کسب اطلاع از روند پیگیری مسئله کارگران اخراجی که چند روز قبل اداره کار وعده آن را داده بود، به اداره کار کرمانشاه مراجعه نمودند و جدیت بیشتر اداره کار بر رسیدگی به خواست کارگران را یاد آوری کردند. در پاسخ، مسئولین اداره کار به نمایندگان اعلام کرده اند که به علت در مسافرت بودن بعضی از کارمندان اداره کار جلسه رسیدگی را به روز 19 فروردین موکول خواهند کرد و مکان برگزاری جلسه نیز به جای اداره کار به کارخانه باید تغییر یابد. کارگران با دریافت خبر تغییر مکان برگزاری جلسه توسط نمایندگانشان قصد دارند در مورد تغییر مکان برگزاری جلسه احضار نماینده کارخانه و رسیدگی به موضوع اخراج کارگران که قبلا قرار بود در اداره کار صورت گیرد بحث و تصمیم گیری کنند.

لازم به ذکر است مسئولین اداره کار روز دوشنبه بر خلاف وعده هائی مبنی بر مجبور نمودن کارفرما به پذیرش همه کارگران اخراجی و مشغول نمودن آنان بر سر کارهای قبلی خود که به کارگران معترض داده بودند تغییر لحن داده و گفته اند که ممکن است ما نتوانیم کارفرما را مجبور به قبول بازگشت به کار شما کنیم.

اتحادیه آزاد کارگران ایران چهاردهم فروردین ماه هشتاد و هشت

اجتماع اعتراضی کارگران « ایران پویا»

شرکت ایران پویا مدت ها است که 50 کارگر را اخراج کرده است. سرمایه دار شرکت هنگام بیکارسازی کارگران از پرداخت حقوق و سایر مطالبات معوقه آنان خودداری کرده است. کارگران بارها علیه این اقدام کارفرما دست به تحصن و اعتراض زده اند. سرمایه دار مطابق معمول « وجود مشکلات مالی» را دستاویز عدم پرداخت حقوق ها کرده است. او تا امروز حدود 8 میلیارد تومان سرمایه حاصل کار و استثمار کارگران را به صورت وام از مراکز مختلف مالی دریافت کرده است. اما با همه این ها هیچ ریالی از دستمزدهای معوقه 50 کارگر اخراجی را نپرداخته است. کارگران یک بار دیگر با تجمع در مقابل شرکت خواستار پرداخت فوری مطالبات خود شدند.    

منبع:  آژانس ایران خبر

15 فروردین 88

اعتراض کارگران پوشینه بافت به تعویق 6 ماهه دستمزدها

کارخانه پوشینه بافت در استان قزوین قرار دارد و 250 کارگر را استثمار می کند. این کارگران 6 ماه است که حقوق نگرفته اند. سرمایه دار شرکت حتی عیدی آنان را نیز پرداخت نکرده است، تصور این که بر این جمعیت 250 نفری چه می گذرد چندان دشوار نیست. اما راستش میان تصور چنین فاجعه ای با همه آزار دهنده بودنش تا واقعیت خود فاجعه دنیایی قرار دارد که دنیای زندگی روزمره 6 ماه کار بدون حقوق است. این فاجعه را تنها کسانی می فهمند که واقعاً 6 ماه مدام کار کرده و استثمار شده باشند، هیچ ریالی بابت دستمزد نگرفته باشند، زمین و زمان به صورت بدهکاری بر سرشان خراب شده باشد، احساس ذلت و حقارت و وحشت از دیدن قیافه طلبکاران دقیقه به دقیقه نفس را در سینه آنان بند آورده باشد، و دلهره و هراس ناشی از این که فردا چگونه نان فرزندانشان را از مغازه دار قرض کنند کابوس مرگ را به جان آنان انداخته باشد. آری، اگر مسئله را این گونه ببینیم درک وضعیت این کارگران و خانواده های آنان در شب عید پس از 6 ماه کار بدون مزد هیچ آسان نیست. آنان در همه این 6 ماه اعتراض کرده اند و به هیچ نتیجه ای نرسیده اند. سرمایه دار کارخانه تا امروز زیر نام پرداخت حقوق این کارگران 6 میلیارد تومان از اداره کار کمک دریافت کرده است!! ایشان کل این مبلغ را به سرمایه خود اضافه کرده  و هیچ ریالی به کارگران نداده است!!  روز 15 فروردین 100 کارگر این کارخانه یک بار دیگر در فاصله میان شرکت تا اداره کار دست به راه پیمایی زدند تا از این طریق به جنایات سرمایه دار و دولت سرمایه داران اعتراض کنند.

منبع:  ایلنا

15 فروردین 88

صدور حکم اخراج دهها تن از کارگران مجتمع گاوداری شهر روانسر از سوی کارفرما

به نقل از سایت خبری پیام در 15 فروردین 1388 آمده است :بنا به خبر رسیده از شهر "روانسر" اخیرا و طی حکمی کارفرمای مجتمع گاوداری این شهر تصمیم به اخراج 27 نفر از کارگران این مجتمع را به آنها اعلام کرده است.

هر کدام از کارگران اخراجی 13 تا 22 سال سابقه کار در این مجتمع را داشته و بیمه رسمی می باشند. کارفرما در برابر اعتراض کارگران به حکم اخراجشان اظهار داشته در ازای هر سال کار، سه ماه حقوق به کارگران پرداخت خواهد شد. کارگران نیز در خواست 6 ماه حقوق کامل و برخورداری از مزایای بیمه بیکاری را کرده که با مخالفت کارفرما روبرو شده است.

کارگران مجتمع گاوداری شهر "روانسر" تهدید کرده اند به اداره کار و مراجع دولتی شکایت خواهند نمود. لازم به ذکر است که این مجتمع 6 سال قبل از از بخش دولتی به بخش خصوصی واگذار گردیده است.

اخراج گسترده کارمندان خبرگزاری فارس

به نقل از سایت خبری پیام در 15 فروردین 1388 آمده است :بنا به گزارش خبر گزاریهای داخلی، بیش از 50 خبرنگار و عضو تحریریه خبرگزاری فارس اخراج شده اند.

مدیریت خبرگزاری فارس این تعداد کارمند را به اتهام مشکلات اخلاقی ومالی از کار اخراج کرده است.

گفتنی است که خبرگزاری فارس تحت نفوذ اصولگرایان بوده و از حامیان رسانه ای دولت احمدی نژاد می باشد.

توقف پروژه توسعه میدان گاز پارس جنوبی

به نقل از سایت خبری پیام در 15 فروردین 1388 آمده است :"اکبر ترکان"، معاون وزير نفت جمهوری اسلامی، اعلام کرد: توسعه 3 فاز از فازهای ميدان گازی پارس جنوبی بدليل عدم همکاری شرکت های خارجی متوقف شده است.
وی در گفتگو با خبرگزاریهای داخلی ایران گفت: توسعه فازهای 11، 13 و 14 قرار بود توسط شرکت های "توتال"، "شل" و "رپسول" انجام شود ولی اين شرکت ها به صورت جدی در این پروژه اقدامات لازم را انجام نداده اند.

لازم به ذکر است که "کریستف دو مارژری"، مدیر شرکت نفتی "توتال" روز پنجشنبه 13 فروردین در حاشیه اجلاس صنعت نفت در پاریس، گفت: از آنجا که شرایط اقتصادی و جهانی راضی کننده نیست، گمان نمی رود مذاکره بر سر پروژه میدان گازی پارس جنوبی هرگز با موفقیت تمام شود.

ادامه فشارها بر کارگران شرکت تامین ترابر سبز صبا

به نقل از سایت خبری پیام در 15 فروردین 1388 آمده است :"بنا به گزارش کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل کارگری، اخیرا کارفرمایان شرکت تامین ترابر سبز صبا، تلاش دارند تا با استفاده از افرادی مشخص و با ایجاد فضای رعب و وحشت، قراردادهای یک ماهه و سه ماهه را به کارگران این شرکت تحمیل کنند.

طبق این گزارش کارفرمایان، کارگران را تهدید به اخراج کرده‌اند و طی دو ماه اخیر بیش از سه نفر از کارگران خدمات رسان داخل قطارها را به بهانه های واهی و بدون پرداخت حق و حقوق و ترساندن آنها از پلیس و دادگاه اخراج کرده‌اند. برخی از کارگران را نیز با پرونده سازی و بهانه  های واهی اخراج نموده اند.

تجمع اعتراضی کارگران کارخانه پرریس سنندج در مقابل اداره کاراستان کردستان

بنا به خبر رسیده از شهر سنندج، روز شنبه 15 فروردین به دلیل ممانعت کارفرمای این کارخانه در خصوص بازگشت کارگران، دهها تن از کارگران کارخانه پرریس در مقابل اداره کار شهر سنندج تجمع اعتراضی برگزار کردند.

"امیر اسفندیاری" کارفرمای کارخانه "پرریس"، از ورود کارگران به کارخانه ممانعت به عمل آورده و متذکر شد باید طبق حکم دیوان عدالت اداری مبلغ دوران بلاتکلیفی شما توسط اداره کار تعین شود.

کارگران در مراجعه به اداره کار  خواستار رسیدگی به حکم دیوان عدالت اداری شدند.

مسئولان اداره کار با مشاهده تجمع کارگران با نیرو های امنیتی تماس گرفته و مامورین انتظامی و امنیتی در اداره کار حاضر شدند. اما کارگران همچنان در سالن اداره کار مقاومت و اعتراض کرده و خواستار رسیدگی به پرونده خود شدند.

رئیس اداره کار به ناچار با کارگران وارد گفتگو گردید. قرار شد تا تاریخ 22 فروردین مبالغ قانونی از بابت زمان بلاتکلیفی مشخص و به کارگران و کارفرمای شرکت اعلام گردد.

 

اعتصاب کارگران دو کارخانه در اراک

کارگران کارخانه های « آذر آب» و « واگن پارس» در اراک مدت ها است که حقوق خود را دریافت نکرده اند. کارخانه ها بر اساس برنامه ریزی صاحبان سرمایه باید صبح امروز 16 فروردین شروع به کار می کردند اما کارگران هر 2 شرکت در اعتراض به تعویق طولانی پرداخت  دستمزدهای خود از رفتن پای ماشین ها و آغاز کار خودداری کردند. آنان دست به اعتصاب زدند و اعلام کردند تا دریافت تمامی مطالبات خویش به اعتصاب ادامه خواهند داد. 

منبع:  آژانس ایران خبر

16 فروردین 88 

کارگران همکار ماشين در مقابل استانداری تهران دست به تجمع زدند:
به گزارش خبرگزاری ايلنا در تاریخ 16 فروزدین 88 : صبح امروز کارگران شرکت همکار ماشين در اعتراض به پرداخت نشدن 12 ماه حقوق و عيدی و 2 سال بن كارگرى خود در مقابل استانداری تهران تجمع کرده اند.
اين کارگران که بيش از 60 نفر بودند مدعى شدند كه مديريت اين واحد با تشکيل تعاونی مسکن از آنها کلاهبرداری کرده است.
کارگران همکار ماشين مشکل اصلی اين واحد را اختلاف دو شريک اين کارخانه عنوان کردند و تصريح نمودند: يکی از کارفرمايان که 70 درصد شرکت متعلق به اوست، قصد دارد تا سهم کارفرمای ديگر را به قيمت ناچيز خريداری نمايد به همين دليل کارخانه دچار اين مشکلات شده است.
يکی از کارگران با اشاره به فعاليت همکار ماشين به عنوان واردکننده و خدمات دهنده ماشين آلات راهسازی و کاترپيلار خاطر نشان کرد: اين کارخانه در کل کشور دارای شعبه‌هايی است و در مجموع حدود 300 پرسنل دارد.
او با بيان اينکه سهامدار عمده همکار ماشين انحلال شرکت را اعلام کرده است، گفت: از مسوولان استانداری تهران می خواهيم که به داد ما برسند.
تخلف كارفرما مشهود است
محمدفيضی معاون مديرکل سياسی استانداری تهران نيز در گفت وگو با خبرنگار ايلنا، با تائيد اظهارات کارگران گفت: ريشه اصلی مشکلات همکار ماشين به اختلاف دو سهامدار آن مربوط می شود.
وی با بيان اينکه کارگران اين شرکت يک سال است که حقوق نگرفته اند تصريح کرد: قصد داريم تا از محل صندوق حمايت های اجتماعی مبلغی را براى حل كردن مشكلات كارگران در اختيار کارگران قراردهيم.

دو شب سرگردانی 100 زن بيمار درخيابان :

به گزارش  خبرگزاری مهردر تاریخ 16 فروزدین 88 : 100 زن بيمار سرطاني، کليوی و MS به علت بی توجهی يکی از مسئولان در تعطيلات نوروزی در خيابانهای مشهد سرگردان شدند.
به گزارش خبرنگار مهر در مشهد، عصمت شيخ مومنی مديرعامل موسسه خيريه ريحانه النبی (س) مشهد ظهر يکشنبه در نشستی خبری در جمع خبرنگاران افزود: 100 زن بيمار سرطاني، کليوی و MS و بی بضاعت زيرپوشش اين نهاد مردمي، تعطيلات نوروزی را در خيابانهای شهر سپری کردند.
وی تصريح کرد: بيماران معرفی شده از مددکاری بيمارستانها که در اين موسسه از مزايای درماني، توانبخشي، آموزشی و خوابگاهی بهره مند می شدند در روزهای 26 و 27 اسفندماه گذشته به دستور رئيس دانشگاه علوم پزشکی مشهد، توسط نيروهای خدماتی دانشگاه و نيروهای گذری در خيابانها سرگردان شدند.
مومنی با بيان اينکه ساختمان اين موسسه از سال 1380 به صورت استيجاری در اختيار فعاليتهای موسسه قرار داشت، افزود: رئيس دانشگاه علوم پزشکی مشهد بدون توجه به دستور وزير بهداشت اقدام به تخليه ساختمان و رها کردن تجهيزات اداری و کارگاهی نمود و با خشونت بيماران را از محل موسسه اخراج کرد.
وی تصريح کرد: طی ملاقاتی با دکتر لنکرانی وزير بهداشت درمان و آموزش پزشکی درخواست تمديد اجاره مکان انجام شد و وزير بهداشت طی بررسی موضوع و توجه به وضعيت موسسه به نحوی که امور خيريه تقويت و بازنگری مجدد شود موضوع سرگردانی اين بيماران را در دستور کار قرار داد.
مديرعامل موسسه خيريه ريحانه النبی مشهد خاطرنشان کرد: در پی درخواست کتبی دکتر قاضی زاده نماينده مردم مشهد در مجلس و عضو کميسيون بهداشت و درمان، دکتر لنکرانی وزير بهداشت دستور توقف حکم تخليه را صادر کرد.
وی اضافه کرد: در اين ميان، ملکی رئيس دانشگاه علوم پزشکی مشهد به دستور وزير بهداشت توجهی نکرده و در روزهای 26 و 27 اسفندماه 87 اقدام به تخليه ساختمان موسسه کرده است.
مومنی اذعان داشت: بيماران زيرپوشش اين نهاد از ساختمان فعلی به عنوان خوابگاه، کارگاههای آموزشی و توانمندسازی استفاده می کردند که در روزهای پايانی اسفند 87 در زيرباران رها شده و مشکلات درمانی آنان مضاعف شده است.
اين خير نيکوکار ادامه داد: همچنين 200 نفر از زنان سرپرست خانوار با اين اقدام رئيس دانشگاه علوم پزشکی مشهد که اشتغال پايدار داشتند از کار بيکار شدند و با تعطيلی کارگاه هايشان هم اکنون در وضعيت بلاتکليفی به سر می برند و نگران آينده شان هستند.
وی افزود: اين افراد در کارگاههای قاليبافي، توليدی تريکو، مانتو شلوار، پيراهن مردانه، کارگاه باند و گاز و بسته بندی فعاليت می کردند.
موسسه خيريه ريحانه النبی مشهد در حال حاضر بدليل عدم حمايت از سوی مسئولين در بلاتکليفی به سر می برد.
در اين نشست خبری رئيس دانشگاه علوم پزشکی مشهد به رغم دعوت مسئولان موسسه خيريه حضور نداشت و تلاشهای خبرنگار مهر برای پاسخگويی اين مدير تاکنون بی نتيجه مانده است

اخراج 80 خبرنگار دیگر در ایران 

به نقل از سایت خبری پیام در تاریخ 16 فروردین 1388 آمده است : بنا به گزارش منابع خبری ایران، با متوقف شدن فعالیت موسسه "آتیه" و پایان نشر روزنامه خورشید، که وابسته به سازمان تامین اجتماعی می باشد، بیش از 80 خبرنگار از کار اخراج شدند.

گزارشها حاکیست که مدیریت این موئسسه در تاریخ 11 فروردین ماه اعلام کرد که فعالیتهای این موسسه و چاپ روزنامه خورشید متوقف شده است.

توقف فعالیت موئسسه "آتیه" در حالی انجام شده که برخی گزارشها از توقف  فعالیت برخی موسسه‌های دیگر سازمان تامین اجتماعی همچون موسسه "رفاه گستر" و موسسه "عالی پژوهش تامین اجتماعی" خبر داده اند.

برگزاری تجمع اعتراضی کارگران پوشینه بافت در مقابل اداره کار استان قزوین 

به نقل از سایت خبری پیام در تاریخ 16 فروردین 1388 آمده است : بیش از 100 کارگر کارخانه پوشینه بافت در اعتراض به عدم رسیدگی به خواست و مطالباتشان از سوی کارفرمای، از مقابل کارخانه تا محل اداره کل کار استان قزوین راهپیمایی اعتراضی برگزار کردند.

کارفرمای کارخانه پوشینه بافت مدت 6 ماه است که از پرداخت حقوق و مزایا و عیدی کارگران خودداری کرده است.

کارگران در اعتراضات خود اعلام کردند که جهت دستیابی به مطالباتشان به وزارت کار شکایت کرده و تا دستیابی به خواستهایشان به اعتراضات و تجمعات خود ادامه خواهند داد.

اخراج کارگران کارخانه " آتیلا اورتوپد سنندج"

به نقل از سایت خبری پیام در تاریخ 16 فروردین 1388 آمده است : کارفرمای کارخانه " آتیلا اورتوپد سنندج" از تمدید قرار داد 35 کارگر این کارخانه خودداری و آنان را اخراج کرد.

کارگران کارخانه " آتیلا اورتوپد سنندج" بر اساس قرار دادهای موقت 2 ماهه، مشغول به کار بودند و کارفرمای این شرکت اعلام کرده بود که بعد از تعطیلات نوروزی با کارگران قرار داد جدید منعقد خواهد کرد.

کارگران اخراج شده به اداره کار سنندج مراجعه و با شکایت از کارفرمای این کارخانه، خواستار رسیدگی به وضعیت کاری و تمدید قرار داهایشان شدند.

برگزاری جلسه محاکمه ده تن از فعالان جنبش زنان 

بنا به گزارش سایت تغییر برای برابری، روز يكشنبه 16 فروردين، جلسه رسیدگی به پرونده 10 تن از فعالین جنبش زنان که روز 6 فروردین توسط ماموران امنیتی رژیم بازداشت شده بودند، برگزار شد.

دستگاه قضایی رژیم فعالین جنبش زنان را به اتهام اخلال در نظم عمومی و تجمع به قصد برهم زدن امنیت کشور مورد محاکمه قرار داد.

به گفته "نسرین ستوده" از وکلای دستگیر شدگان، دادگاه رژیم قرار است در آینده در خصوص حکم صادر علیه آنان رای خود را اعلام نماید.

نامبرده افزود: دادگاه رسیدگی به اتهامات "خدیجه مقدم" و "محبوبه کرمی" روز دوشنبه 17 فروردین برگزار خواهد شد و در صورت پذیرش کفالت آنان از زندان آزاد خواهند شد.

تجمع اعتراضی کارگران کارخانه "ایران پویا" 

به نقل از سایت خبری پیام در تاریخ 16 فروردین 1388 آمده است : دهها تن از کارگران کارخانه "ایران پویا" در اعتراض به اخراجشان از سوی کارفرما در مقابل این کار خانه اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی نمودند.

کارفرمای کارخانه "ایران پویا" 50 کارگر را اخراج و از پرداخت حقوق و سایر مطالبات معوقه آنان خودداری کرده است. کارگران بارها علیه این اقدام کارفرما دست به تحصن و اعتراض زده اند،  اما کارفرما از پاسخ گویی به خواستهای آنان خودداری کرده است.

کارگران در تجمع خود اعلام کردند تا دستیابی به مطالباتشان به اعتراضات خود ادامه خواهند داد.

تجمع اعتراضی کارگران کارخانه "همکار ماشین" در مقابل استانداری تهران 

به نقل از سایت خبری پیام در تاریخ 16 فروردین 1388 آمده است : دهها تن از کارگران کارخانه همکار ماشین در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه خود در مقابل استانداری تهران تجمع و خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.

60 تن از کارگران کارخانه "همکار ماشین" در این تجمع، خواستار پرداخت 12 ماه حقوق معوقه، عیدی و 2 سال بن كارگری شدند.

بنا به گفته کارگران، مشکل اصلی وجود اختلاف میان شرکای این کارخانه می باشد و کارفرمایان با استفاده از این مساله از پرداخت حقوق معوقه کارگران خودداری می نمایند.

علی نجاتی باید فورا و بی قید و شرط از زندان آزاد شود

دادگاه انقلاب سنندج طیب ملائی را به یکسال حبس تعزیری با 5 سال تعلیق محکوم کرد

شعبه یک دادگاه انقلاب سنندج، طیب ملائی عضو هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران را به اتهام تبلیغ علیه نظام از طریق کمک به برپائی مجمع عمومی کارگری و ارتباط با گروههای مخالف نظام به یک سال حبس تعزیری با 5 سال تعلیق محکوم کرد.

طیب ملائی یکی از اعضای جوان هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران است که در مراسم اول ماه مه سال 86 سنندج به همراه 13 کارگر دیگر دستگیر شد و جزو یازده کارگری بود که محکوم به زندان و شلاق شدند.

اتحادیه آزاد کارگران ایران محکومیت طیب ملائی به یکسال زندان را حاصل تشدید سیاست سرکوب کارگران ایران در یکسال گذشته ارزیابی میکند که در نتیجه آن تاکنون تعدای از اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد به حبسهای تعلیقی محکوم شده اند و یورش گسترده ای نیز به سایر فعالین کارگری، بویژه سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه صورت گرفته است.

از نظر ما این سیاست در برخورد به کارگران آگاه و رهبران کارگری در ایران راه به جائی نخواهد برد  و طبقه کارگر ایران با اتحاد و همبستگی و تعرض هر چه بیشتر به وضعیت برده وار موجود، از حق حیات انسانی خود با چنگ و دندان دفاع خواهد کرد.

اتحادیه آزاد کارگران ایران ضمن خواست آزادی فوری و بی قید و شرط علی نجاتی و سایر فعالین کارگری از زندان، صدور حکم تعلیقی بر علیه طیب ملائی را بشدت محکوم میکند و خواهان توقف سرکوب و تعقیب قضائی کلیه کارگران آگاه و فعالین کارگری است و بدینوسیله اعلام میدارد همدوش با تمامی کارگران، تشکلها و نهادهای مرتبط با جنبش کارگری لحظه ای از مبارزه برای تحقق خواستهای فوق باز نخواهد ایستاد. 

اتحادیه آزاد کارگران ایران شانزدهم فروردین ماه 88

تفهیم اتهام جدید به محسن حکیمی

 

روز سه شنبه 11 فروردین 88 از سوی شعبه دوم بازپرسی ویژه امنیت مستقر در دادسرا و دادگاه انقلاب اسلامی به صورت تلفنی به محسن حکیمی اطلاع داده شد که روز یک شنبه صبح 16 فروردین برای آخرین دفاع در مرحله بازپرسی در این شعبه حضور یابد. محسن حکیمی در این تاریخ در شعبه مذکور حاضر شد و به پرسش های کتبی بازپرس براساس پرونده دستگیری دی ماه 1387 پاسخ داد. پس از این پرسش ها، بازپرس علاوه بر اتهام قبلی یعنی "فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی"، اتهام "اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور" را نیز به محسن حکیمی تفهیم کرد و درپایان نیز خواستار آخرین دفاع او شد. لازم به توضیح است که اخذ آخرین دفاع از متهم به معنای آن است که بازپرس به عنوان نماینده دادستان یا باید قرار منع تعقیب برای متهم صادر کند یا با طرح کیفرخواست برای وی پرونده اش را برای صدور حکم به دادگاه بفرستد.

ما ضمن محکوم کردن این گونه احضارها و بازپرسی ها و تفهیم اتهام ها- که صرفا برای جلوگیری از فعالیت کارگری و متشکل شدن کارگران صورت می گیرد- خواستار پایان دادن به محاکمه محسن حکیمی و دیگر فعالان کارگری هستیم.

کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری

16 فروردین 1388

تجمع کارگران همکار ماشین در مقابل استانداری تهران

12 ماه بي حقوقي كارگران را به استانداري كشاند

ایلنا: صبح امروز کارگران شرکت همکار ماشین در اعتراض به پرداخت نشدن 12 ماه حقوق و عیدی و 2 سال بن كارگري خود در مقابل استانداری تهران تجمع کرده اند.
این کارگران که بیش از 60 نفر بودند مدعي شدند كه مدیریت این واحد با تشکیل تعاونی مسکن از آنها کلاهبرداری کرده است. کارگران همکار ماشین مشکل اصلی این واحد را اختلاف دو شریک این کارخانه عنوان کردند و تصریح نمودند: یکی از کارفرمایان که 70 درصد شرکت متعلق به اوست، قصد دارد تا سهم کارفرمای دیگر را به قیمت ناچیز خریداری نماید به همین دلیل کارخانه دچار اين مشکلات شده است.
یکی از کارگران با اشاره به فعالیت همکار ماشین به عنوان واردکننده و خدمات دهنده ماشین آلات راهسازی و کاترپیلار خاطر نشان کرد: این کارخانه در کل کشور دارای شعبه‌هایی است و در مجموع حدود 300 پرسنل دارد.
او با بیان اینکه سهامدار عمده همکار ماشین انحلال شرکت را اعلام کرده است، گفت: از مسوولان استانداری تهران می خواهیم که به داد ما برسند.
تخلف كارفرما مشهود است
محمدفیضی معاون مدیرکل سیاسی استانداری تهران نیز در گفت وگو با خبرنگار ایلنا، با تائید اظهارات کارگران گفت: ریشه اصلی مشکلات همکار ماشین به اختلاف دو سهامدار آن مربوط می شود.
وی با بیان اینکه کارگران این شرکت یک سال است که حقوق نگرفته اند تصریح کرد: قصد داریم تا از محل صندوق حمایت های اجتماعی مبلغی را براي حل كردن مشكلات كارگران در اختیار کارگران قراردهیم.
فیضی با بیان اینکه کارفرمای همکار ماشین از قانون کار تخطی کرده است خاطر نشان کرد: پلمپ این کارخانه توسط کارفرما غیرقانونی است.
معاون مدیرکل سیاسی استانداری تهران تصریح کرد: به دلیل تخلفات کارفرمای همکار ماشین کمیسیون کارگری استانداری مصوبه ای مبنی بر ارجاع پرونده این شرکت به دادگاه انقلاب داشته است.
این مقام مسوول در استانداری تهران با تاکید بر اینکه حقوق معوق کارگران تحت هیچ شرایطی از بین نخواهد رفت اظهار داشت: برای پیگیری سریع تر مشکلات شزكت همکار ماشین نامه ای را تهیه و توسط شورای اسلامی کار شرکت به معاون امنیتی دادگاه انقلاب خواهیم فرستاد.
بنا بر این گزارش ماموران حراست استانداری تهران و ماموران نیروی انتظامی مستقر در مقابل استانداری مانع از عکسبرداری عکاس خبرگزاری کار شدند.

16/1/88

برای چندمین بار کارگران فرش پارس تجمع کردند

ایلنا: دبیراجرایی خانه کارگر استان قزوین از تجمع اعتراض آمیز کارگران فرش پارس برای چندمین بار خبر داد و گفت: صبح امروز 250 نفر از کارگران این واحد مقابل کارخانه تجمع کرده اند.
عیدعلی کریمی اظهار داشت: این تجمع در اعتراض به پرداخت نشدن پنج ماه حقوق و وضعیت نابسامان کارخانه صورت گرفته است.
وی در ادامه تاکید کرد: قرار بر این بوده است که این کارخانه به مدت یک هفته تعطیل شود اما با صحبت های اعضای شورای این واحد وضعیت به روال گذشته بازگشت.
گفتنی است کارگران فرش پارس طی ماه های گذشته نیز مقابل وزارت کار استان تهران و دفتر مرکزی این شرکت واقع در تهران، دست به تجمع زده بودند.

16/1/88

کارگران با قراردادهای جدید برده کارفرماها هستند

ایلنا: دبیر اجرایی خانه کارگر استان سمنان اظهار داشت: در فرم نمونه قرارداد کاری که توسط وزارت کار به عنوان فرم نمونه قرارداد کار تهیه شده کارگر به طور کامل تحت استثمار قرار داده و تمامی حقوق انسانی کارگر از وی سلب شده و کارگر تنها یک برده در اختیار کارفرما است.
حسین طاهرزاده در رابطه با حجم و نوع کار کارگران و محکومیت آنها در برابر کارفرما افزود: در بند 3 قرارداد نوع کار یا حجم کار مد نظر قرار گرفته است که کارگر را از ابتدا محکوم نموده به دلیل اینکه در این بند بر اساس تعیین کارفرما در رابطه با حجم کار و محل کار کارگر هیچ حقی ندارد.
وی نداشتن حق اعتراض برای کارگر را یکی دیگر از نابرابری حقوق های کارگران در مقایسه با دیگر اقشار جامعه دانست و تاکید کرد: زمانی که در بند 13 قرارداد قید شود چنانچه کارگر به خاطر دریافت نکردن حقوق اعتراض نماید قرارداد فسخ می شود،" آیا مرجعی می تواند از این امر جلوگیری نماید؟"
طاهرزاده تصریح کرد: در صورت عدم انجام کار ارجاع شده قرارداد کارگر فسخ خواهد شد. بنابراین قرارداد تهیه شده تنها به نفع کارفرمایان است.

16/1/88

تعویق 5 ماهه دستمزد کارگران فرش پارس

کارگران فرش پارس 5 ماه است که کار کرده و استثمار شده اند  اما در قبال کار خویش هیچ پولی دریافت نکرده اند. آنان در طول این 5 ماه بارها اجتماع و یا تحصن کرده اند. دنیای گرسنگی و بدهکاری و فقر و برهنگی و بی خانمانی خود را فریاد کرده اند. اما در هیچ کجا هیچ کس هیچ پاسخی به شکایت ها و اعتراض ها و فریادهای آنان نداده است. 250 کارگر به دنبال همه این اعتراض ها و بی نتیجه ماندن آن ها یک بار دیگر در مقابل ساختمان کارخانه اجتماع کردند و خواستار پرداخت دستمزدهای معوقه 5 ماهه و تضمین اشتغال خویش شدند.

منبع: ایلنا

17 فروردین 88

صدور حکم زندان برای یک فعال کارگری در سنندج

بنا به خبر رسیده از شهر سنندج، دستگاه قضایی رژیم "طیب ملائی" از فعالان کارگری را به یک سال زندان محکوم کرد.

"طیب ملائی" عضو هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران به اتهام تبلیغ علیه نظام از طریق کمک به برپائی مجمع عمومی کارگری و ارتباط با گروههای مخالف جمهوری اسلامی متهم و به 1 سال زندان محکوم شده که این حکم به مدت 5 سال تعلیق خواهد شد.

اخراج سازی کارگران در شرکت مخابرات سقز 

بر اساس خبر رسیده از شهر سقز، مسئولین اداره مخابرات این شهر  3 کارگر این اداره را اخراج و تصمیم به ادامه اخراج سازی کارگران دارند.